برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

آمدن بيژن و آوردن برزوى رستم زال را « 11 »

چو برزوى شيراوزن او را بديد * فغانش به گردون گردان رسيد « 1 »

به رستم چنين گفت كاى پر « 2 » خرد * از آزادگان اين‌كه كرده‌ست خود « 3 »

ز نام‌آوران كس نكرده‌ست اين * چه گويند « 4 » تو را مردم تيزبين

تو را چون سواران دل و شرم نيست * جهان را به نزديكت آرزم نيست

نترسيدى از ننگ و از نام بد * و يا سوى ايزد سرانجام بد

چه كردم به فرزند و خويشان تو * به جز آنكه جستم ز زندان تو

تو را شرم نايد ز ريش سفيد * ز ديّان « 5 » همانا بريدى اميد

ندانى اگر چند مانى دراز * به ديّان « 6 » همى گشت بايدت باز

چو با من بسنده نبودى به جنگ * سوى چاره گشتى و نيرنگ و رنگ « 7 »

كجا رفت آن زور بازوى تو * همان جنگ و پرخاش و نيروى تو

دريغ آن به پروين « 8 » شده نام تو * به خاك اندر آمد سرانجام « 9 » تو

نگفتى كه من شير رويين‌تنم * سر اژدها را ز تن بركنم

نگفتى به « 10 » نيرو فزونم ز پيل * به مردى درآيم ز درياى « 11 » نيل

نهنگ از نهيبم گريزان شود « 12 » * به دريا ز تيغم « 13 » غريوان شود « 14 »

چو ديدم بدين « 15 » گونه كردار تو * ندانم همى راست گفتار تو

مرا داشت داراى گيتى نگاه * ز بند و ز نيرنگ ايران سپاه

مرا ديده بودى به روز نخست * دلت كينهء من ز بهرچه جست

( 1 ) . ن : خروشى چو ببر بيان بركشيد ، پس از اين بيت افزوده است : به ميدان درآمد چو يك پيل مست * به بازو كمان و عمودى به دست ( 2 ) . ن : بى . ( 3 ) . ن : كى اندر خورد . ( 4 ) . ن : گويد . ( 5 ) . ن : ايزدان . ( 6 ) . ن : ايزدان . ( 7 ) . ن : به زهر و شرنگ . ( 8 ) . ك : آن بروينى ( حرف ماقبل آخر نقطه ندارد ) . ( 9 ) . ن : همه كام . ( 10 ) . ن : ز . ( 11 ) . ن : نيارى شمارم همه رود . ( 12 ) . ن : بود . ( 13 ) . ن : بيمم . ( 14 ) . ن : بود . ( 15 ) . ن : برين .