برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٩

آمدن بيژن و آوردن برزوى رستم زال را « 11 »

چو خم داد « 1 » بر چرخ خورشيد پشت * شدش خوابگه زير « 2 » پهلو درشت

به رويين چنين گفت برزوى شير * كه اى نامور پهلوان دلير

بفرماى تا اسب را زين كنند * سواران همه دل پر از كين كنند

بپوشند « 3 » خفتان و جوشن به جنگ * بجويند پيكار جنگى پلنگ

بياورد خود و سپر مادرش * بباريد خون جگر بر برش

بزد دست برزو چو شير ژيان * بپوشيد جوشن هم اندر زمان

به كين سپهبد ببسته كمر * به گردن درافكنده زرّين سپر

يكى ترگ چينى به سر برنهاد * به اسب اندر آمد به كردار باد

به مادر چنين گفت برزوى پس * به گيتى نمانده‌ست جاويد كس

هر آن كو بزايد ببايدش مرد * كسى شخص « 4 » زنده به مينو نبرد

من آن روز تن را نهادم به مرگ * كجا بسته گشتم به دربند ارگ

كنون آن به آيد بدين جايگاه * شوم كشته بر دشت آوردگاه

و گر زنده برگردم از جنگ باز * به ايران و توران شوم سرفراز « 5 »

برين گردش چرخ « 6 » خرسند باش * جهان را درخت « 7 » برومند باش

بگفت اين و آمد به ميدان جنگ * گشاده به پيكار رستم دو چنگ

به ميدان چو رستم مر « 8 » او را بديد * يكى باد سرد از جگر بركشيد

به ايرانيان گفت شير دژم « 9 » * كزين شير شد جان من پر ز غم « 10 »

به صد چاره از دست اين اژدها * به ميدان كين يافتم زو « 11 » رها

فرامرز را گفت ز آن پس پدر * كه اى پهلوان‌زادهء پرهنر

( 1 ) . ن : برگشت . ( 2 ) . ن : ابر ( ! ) . ( 3 ) . ن : بپوشيد . ( 4 ) . ن : مرد . ( 5 ) . ن : بود هديهء ايزدى بىنياز . ( 6 ) . ن : بدين‌گونه اكنون تو . ( 7 ) . ن : به دانش چو شاخ . ( 8 ) . ن : وزين روى رستم چو . ( 9 ) . ن : امروز باز . ( 10 ) . ن : دگر باره شد جنگ برزو دراز . ( 11 ) . ن : دى .