برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦

[ لشكر كشيدن برزو به سوى ايران ]

بفرمود تا گرگ‌پيكر درفش * سرش پيل « 1 » زرّين غلافش بنفش

سپهبد بياورد با ده هزار * سوار دلاور گو « 2 » كارزار

به برزو سپردند « 3 » بر پهن دشت * سپه پيش او يك‌به‌يك برگذشت

دو پيل گزيده به برگستوان * چنان چون بود درخور پهلوان

به دو گفت رو « 4 » پيش لشكر خرام * به مردى برآور ز بدخواه كام

سپه [ را ] تو باش اين زمان پيشرو * دلاراى جنگى « 5 » سپهدار نو

شب و روز در جنگ هشيار باش * سپه را ز دشمن نگهدار باش

برون كش « 6 » طلايه ز پيش سپاه * به روز سپيد و شبان سياه

تو را يار هومان بس و بارمان * كه هستند در جنگ شير دمان « 7 »

من اينك پسِ تو هم اندر « 8 » زمان * بيارم سپاهى چو ابر دمان

ازين مرز تا پيش درياى چين « 9 » * كنم روى دريا همى آهنين

ز چين و ز ماچين سپاه آوريم « 10 » * جهان پيش خسرو سياه آوريم

چو بشنيد برزو دلى « 11 » پر ز كين * بيامد دمان تا به « 12 » ايران‌زمين

چو برزو سپه سوى « 13 » ايران كشيد * خبر زو به شاه دليران رسيد

به كيخسرو آمد خبر در زمان * كه آمد سپاهى چو باد دمان

سرافراز ، جنگىسوار « 14 » دلير * خروشان و جوشان چو درنده شير

( 1 ) . ن : بود . ( 2 ) . ن : گه . ( 3 ) . ن : سپاريد . ( 4 ) . ن : تو . ( 5 ) . ن : تويى نامدار و . ( 6 ) . ن : كن . ( 7 ) . ن : نگهبان خداوند هفت آسمان . ( 8 ) . ك : ايذر ؛ متن : ن ، م . ( 9 ) . ن : مرز ايران‌زمين . ( 10 ) . ن : آورم . ( 11 ) . ن : دل . ( 12 ) . ن : كشيدش سپه سوى ؛ پس از اين بيت دست‌نويس‌ها عنوان دارد . عنوان « ن » ، « م » خوانده نمىشود ؛ پ : لشكر كشيدن برزو به ايران‌زمين . ( 13 ) . ن : سپاه به ( ! ) . ( 14 ) . سواران جنگى جوان و .