برزونامه ( بخش كهن ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦

آموختن برزوى رزم از دليران افراسياب « 8 »

چو بشنيد ازو شاه آواز داد * به دستور پيران ويسه‌نژاد

كه جنگ‌آوران از سپه « 1 » برگزين * دليران و گردان توران‌زمين

چو هومان ويسه چو گلباد شير * دگر بارمان شرزه‌شير دلير

چو گرسيوز و چون دمور « 2 » گروى * كه از شير شرزه نتابند روى

ز لشكر گزين كرد ده پهلوان * بدان تا بگردند با آن جوان

چو بشنيد پيران ز شاه اين سخن * يكى نامه فرمود افكند بن

به هر گوشه‌اى نزد هر پهلوى * كجا بود در پادشاهى گوى « 3 »

كه لشكر فرستند نزديك شاه * جان پهلوانان با دستگاه

كه شه كرد در كوه شنگان « 4 » درنگ * هم از بهر تدبير پيكار و جنگ « 5 »

به جشن فريدون سر « 6 » مهرماه * چنان ساخت بايد كه يكسر سپاه

بيايند تازان به شنگان « 7 » زمين * چه كهتر چه مهتر ابا تيغ كين « 8 »

وزين سو فرستاده « 9 » افراسياب * بشد از دليران همىخورد و خواب

همان ده تن از تخمهء نامور * ببستند فرمان « 10 » شه را كمر

شب و روز با برزوى شيرگير * به گرز و به نيزه به شمشير و تير

به ميدان همه جنگش آموختند * همان كينه از رستم اندوختند « 11 »

جهانجوى را دل « 12 » نهاده بر آن * كه چون باشد آيين گندآوران

( 1 ) . ن : سران . ( 2 ) . ن : چو دمورو . ( 3 ) . ن : بوى . ( 4 ) . ن : شنگان . ( 5 ) . ك : تدبير و پيكار جنگ . ( 6 ) . ك : به سر . ( 7 ) . ن : شنگان . ( 8 ) . ن : با افسر و با نگين . ( 9 ) . ن ، م : وزان سو ( م : سان ) چنانچونكه . ( 10 ) . ك : فرامان . ( 11 ) . ن ، م ، پ : به ميدان شب و روز كوشان شدند * بكردار درياى جوشان شدند ( 12 ) . ن : دل را .