جستارهايى فقهى و اصول با نگرشى بر آراء فقهاى ايران و عراق ( فارسى ) — الصفحة ٦٧
فصل اول : شرط در لغت
بحثى در شروط
بحثى در شروط
آنچه در اين مقاله مطرح است بحثى است در مورد ، شروط ، « شروط ابتدائى » و « شروط الحاقى » ، همچنين دايرهى شمول روايت نبوى مشهور
« المؤمنون عند شروطهم » ،
و مبانى مورد نياز جهت ورود به مباحث فقهى مرتبط .
با توجه به قول مشهور كه « شروط ابتدايى » را لازم الوفاء نمىدانند و كلمات و ادعاهاى مطرح شده در اين بحث ، لازم به نظر آمد كه بحثى تا حدودى مبسوط و مبتنى بر تحقيق و تتبع در اين زمينه مطرح شود .
فصل اول : شرط در لغت
فصل اول : شرط در لغت
1 - در كتاب « العين » خليل بن احمد در معناى شرط چنين آمده است :
الشَرطُ : معروف فى البيع ، و الفعل : شارطه فشرط له على كذا و كذا ، يشرِطُ له .
و الشَرْطُ : بَزْغُ الحجّام بالمِشْرَط ، و الفِعل : شَرَط يشرط . و البَزْغُ : الشَّرْط الضعيف .
و الشَريط : شبه خيوط تفتل من الخُوص ، و الجميع : الشُّرُط . فاذا كان مثلها مِنَ اللّيف فهى : دُسُر ، و الواحد : دِسارٌ . قال الله تعالى : « وحملناه على ذات ألواح و دسر » « 1 » ، و دُسُرها : شُرُطُها . . .
( 1 ) . سورهى قمر ، آيهى 13 .