سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٩
اما سجده بر تربت كربلاء ! و سجده‌گاه ، قرار دادن آن :
چرا نام او را در زمين و آسمان ، جاودانى نگرداند ؟ و حال آنكه او محبّت و عشق خدا را در سويداى قلبش جايگزين كرده بود !
چرا در - عاشوراى حسين ! - دنيا ، تيره‌وتار نشود ؟
چرا خداوند ، آثار سخط و غضب خود را - روز شهادتش - در چهرهء عالم هستى ، نمايان نكند ؟ .
چرا زمين و آسمان ، در عزايش نگريند ؟ - چنان كه گروهى از حفّاظ ، از « ابن سيرين » روايت كرده‌اند . -
چرا در آن روز ، آسمان ، خون نبارد ؟ - چنان كه حديثش ، متواتر آمده است . -
چرا خداوند ، فرشتگان مقرّبش را - با خاك كربلا و پيام مخصوص - نزد نبيّش نفرستد ؟ .
و چرا رسولخدا ( صلى اللّه عليه و آله و سلم ) ، آنخاك را نبويد و نبوسد ؟ و سراسر عمرش به ياد آن نباشد ؟ و آن را بعنوان - ياد بود ، - در خانهء خود نگهدارى نكند ؟ .
اى مسلمان واقعى !
در مقام تقرب جستن به خدا - هنگام نمازهاى شبانه‌روز - آيا سجده كردن بچنين تربتى از سجدهء بر خاك و زمين پاك ديگرى بهتر و شايسته‌تر نيست ؟ .
آيا سجده بچنين تربتى ، از سجده بر فرش و سجّاده - كه معلوم نيست در چه كارگاهى بافته شده - بهتر و مناسبتر نيست ؟ . و حال آنكه در سنّت ، هيچ مجوّزى براى سجده بفرش و سجّاد ، ديده نميشود .
آيا براى تقرّب و نزديكى به خدا و خضوع و خشوع در پيشگاه او ، شايسته‌تر و مناسبتر اين نيست كه انسان ، پيشانى و صورتش را بر تربتى نهد ، كه در سراسر وجود آن ، درسهاى دفاع از خدا و مظاهر قدس او است ؟
تربتى كه جلوه‌گاه حمايت از ناموس خدا - ناموس مقدس اسلام - است .
آيا باسرار و رموز - سجده بر زمين ، - سازگارتر اين نيست كه بتربتى سجده شود كه در آن ، يكدنيا رمز و عظمت و كبريائى خداى جلّ و علا نهفته است ؟ و رموز