سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٣

دستهء سوم رواياتيكه در صورت داشتن عذر ، سجدهء بر غير زمين را جايز ميشمارد

شوكانى در كتاب - نيل الاوطار - ميگويد :

« اين حديث ، دلالت دارد كه :

بخاطر محفوظ ماندن از حرارت زمين ، سجده بر لباس ، جايز است .

و از اين مطلب ، چنين فهميده مىشود كه : اصل در سجده ، سجده بر زمين است .

زيرا ، سجدهء بر لباس را به صورتى كه سجدهء بر زمين ، مقدور نباشد ، معلّق كرده است .

بعضى از فقهاء - براى جايز بودن سجده بر لباسى كه نمازگذار ، در حال نماز ، دربردارد ؛ - به اين حديث ، استدلال كرده‌اند .

- نووى - گفته :

فتواى ابو حنيفه ، و اكثر فقهاء ، همين است . . . »

2 - « انس بن مالك » ميگويد :

« وقتى ، بهنگام ظهر . پشت سر رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، نماز ميخوانديم ؛ براى محفوظ ماندن از شدّت گرما ، بر لباسهايمان سجده ميكرديم . »

اين روايت را - ابن ماجه - در صحيح خود ، جلد 2 ، صفحه 216 ، آورده ، و امام - سندى - در شرح آن ، گفته است :

« ظهائر جمع - ظهيرة - است ، كه به معناى - شدّت گرما در نيمروز - مىباشد .

اينكه گفت :

- بر لباسهايمان سجده ميكرديم -

ظاهرش همان لباسهائيست كه از روى ضرورت ، پوشيده بودند .

چون ، در آنموقع معمولا لباس ، كم بود و مردم لباس اضافى نداشتند كه آن را در محل سجده پهن كنند .

بنابراين ، روايت ، دلالت مىكند بر اينكه :

جايز است نمازگذار ، بر همان لباسى كه بتن دارد سجده كند ؛ چنان كه فتواى جمهور ، همين است . . »

روايتى كه از - ابن عبّاس - نقل شده ، بر همين معنى حمل مىشود .