سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٥
دستهء اول ، آن رواياتيكه بسجدهء بر زمين ، دلالت مىكند :
اينكه روى آن ، نماز بخوانند .
وقتى رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، آن را ديد ، فرمود :
چه خوب فرشى است !
و اين ، ابتداء شروع ( داستان ) سنگريزه بود . »
« ابو داود » ، از - ابن عمر - آورده كه گفت :
« شبى باران آمد ، و زمين ، تر شد . مردم ، سنگريزه‌ها را در دامن خود ميگذاشتند و هنگام نماز ، زير خود ، پهن ميكردند . . . »
( در اين باره ، بمدارك زير ، مراجعه شود : )
ابو داود ، جلد 1 ، صفحه 75 .
السنن الكبرى ، جلد 2 ، صفحه 440 .
11 - عياض بن عبد اللّه قرشى ، ميگويد :
« رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، مرديرا ديد كه بر گوشهء عمامه‌اش - كه به پيشانى او ، افتاده بود - سجده مىكند ؛ با دست ، اشاره فرمود كه ؛ گوشهء عمامه را از پيشانيت بالا بزن . »
( السنن الكبرى ، جلد 2 . صفحه 105 )
12 - على - امير المؤمنين - فرمود :
« وقتى نماز ميخوانيد ، عمامه را از پيشانى ، بالا بزنيد ، ( تا موقع سجده ، پيشانى بر زمين ، قرار گيرد . ) » .
( السنن الكبرى ، جلد 2 ، صفحه 105 )
13 - « نافع » ، ميگويد :
« عبد اللّه بن عمر ، هر وقت با عمامه ، نماز ميخواند ، در موقع سجده ، عمامه را بالا ميبرد ، تا پيشانيش بر زمين ، قرار گيرد . »
( السنن الكبرى ، جلد 2 ، صفحه 105 )