سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٣

دستهء اول ، آن رواياتيكه بسجدهء بر زمين ، دلالت مىكند :

5 - « رفاعة بن رافع » بطور مرفوع ، آورده :

« آنگاه ، ( نمازگذار ، ) تكبير ميگويد و به سجده ميرود ، و پيشانى را بر زمين ميگذارد تا مفاصل بدنش آرام گيرد . »

« ثم يكبّر فيسجد فيمّكن جبهته من الارض حتى تطمئّن مفاصله و تستوى »

اين روايت را - بيهقى - در « السنن الكبرى » جلد 2 ، صفحه 102 آورده است .

6 - از « ابن عباس » ، « انس » و « بريدة » باسناد صحيح ، نقل شده كه :

« سه چيز ، از جفاكارى است :

الف - پاك نمودن پيشانى از خاك ، قبل از تمام شدن نمازش . . . »

« ثلاثة من الجفاء : يمسح جبهته قبل ان يفرغ من صلاته »

و در روايت - واثلة بن اسقع - آمده كه :

« انسان ، نبايد پيشانى خود را از خاك بزدايد ، تا نمازش تمام شود . »

« لا يمسح الرجل جبهته من التراب حتى يفرغ من الصلاة « 1 » »

7 - « جابر بن عبد اللّه » ميگويد :

« من ، با رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، نماز ميخواندم . مشتى ريگ بر ميگرفتم و آنها را در دست خود ، خنك ميكردم و از شدّت حرارتشان ميكاستم ، تا بتوانم بر آن ، سجده كنم . »

و در روايت - احمد - آمده :

« با رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، نماز ظهر ميخوانديم . من ، مشتى ريگ برداشتم و آن را از شدّت گرما ، از اين دست به آن دست كردم تا خنك شد . آنگاه ، بر آن ، سجده كردم . »

و در عبارت حديث - بيهقى - آمده :

« با رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، نماز ظهر ميخواندم ، مشتى ريگ ، در

( 1 ) - « بزاز » و « طبرانى » اين روايت را نقل كرده‌اند . بكتاب - مجمع الزوائد - صفحه 83 و 84 ، مراجعه شود .