سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦

19 سوگوارى ، در كربلاء كه - ابو الشهيد - امير المؤمنين عليه السلام ، به پا داشت

ميخواهى از تربت او به تو نشان دهم ؟

( پيامبر فرمود ) گفتم : آرى

آنگاه ، دست دراز كرد و مشتى از خاك ، به من داد . لذا نتوانستم جلو گريه خود را بگيرم . »

اين روايت را - ابن ابى شيبه - در كتاب « المصنف » جلد 12 ، از محمد بن عبيد باسناد بالا و به همان عبارت ، نقل كرده و بجاى : - اصبر ابا عبد اللّه ، اصبر ابا عبد اللّه - ( كه در متن عربى حديث بالا بود ) ، جملهء : - صبرا ابا عبد اللّه ، صبرا ابا عبد اللّه - آمده است .

- ابن سعد - هم آن را از على بن محمّد ، از يحيى بن زكريا ، از شخصى ، از عامر شعبى ، روايت كرده و در آن دارد :

« وقتى على عليه السلام ، در سفرى كه بصفّين ميرفت ، از كربلا عبور كرد و بمحاذات نينوى - كه دهى نزديك فرات است - گذارش افتاد ، ايستاد و به آفتابه‌دار خود خطاب كرد :

اى ابا عبد اللّه ، تحقيق كن ، اين سرزمين را چه مينامند ؟

ابا عبد اللّه ، در جواب گفت :

كربلا !

حضرت ، بگريه درآمد ، بحدّيكه زمين از اشك چشمش تر شد .

آنگاه فرمود :

برسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) وارد شدم ، در حالى كه آنحضرت ، گريان بود .

پرسيدم :

سبب گريهء شما چيست ؟

( پيامبر ) فرمود :

لحظه‌اى قبل ، جبرئيل ، نزد من بود ، و اين خبر را به من داد كه فرزندم - حسين - در ( كنار ) شط فرات - در محلّيكه كربلايش گويند - كشته مىشود !

آنگاه ، مشتى از خاك ، برگرفت و بوى آن را بمشامم رسانيد ، لذا نتوانستم از گريه ، خوددارى كنم . »