علامه امينى جرعه نوش غدير ( به ضميمه جرعه هايى از الغدير ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٣

غديريه صاحب بن عباد

« گفت به من بگو صاحب اين دين حنيف كيست ؟ گفتم : بهترين سرور در ميان رسولان گفت : به من بگو كه چه كسى در روز غدير به سيادت و سرورى انتخاب شد ؟ گفتم همان كسى كه در اسلام بهترين ولى مىباشد گفت اين شخص چه كسى است ؟ نام او را بيان كن ؟

گفتم او امير المؤمنان على ابن ابى طالب عليه السّلام است .

كلمات حكيمانه‌اى از صاحب ابن عباد :

آنكه : به درياى شيرين پويد ، گوهر آبدار جويد .

آنكه : نعمتى را كافر آيد ، نقمتش به كيفر در سپارد .

گوشتى كه از حرام رويد ، با داس بلا دروده آيد .

آنكه با اشارهء اندك هوشيار نگردد ، از بيان مفصل چه سود گيرد .

بسيار شد كه با سخن نرم و هموار كارى به سامان آمد ، آنجا كه بذل مال نافع نيامد .

سينه از مايهء درون جوشد . از كوزه همان تراود كه در اوست .

خورشيد تابان كه در پس ابر ماند ، ديرى نپايد كه رخسار نمايد .

سخن كه بر سامعه مكرّر آيد در قلب ريشه دواند .

مهربانى بىغش و پاك ، رساتر از زبانهاى پرآب‌وتاب است .

هركارى به موقع آن شايد ، چونان كه هرميوه به فصل آن در مذاق خوش آيد .

نفوذ سخن گاه به آنجا رسد كه تير پران به آنجا نرسد .

چه بسا اعتراف به تقصير كه گوياتر است از زبان تشكر آيد . « 1 »

( 1 ) - الغدير ج 4 ص 72 - 73 .