خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — الصفحة ٩٧٧

957 - اشعار ابو محمّد درباره نهج البلاغه :

يا نور معرفتى استكه عالميان را به شاهراه نيكان هدايت مىكند .

و يا امواج رحمتى كه از درياى علم سر زده و با فروغ خود موج مىزند .

واژه‌واژه خطبه‌هايش گوئيا مرواريد است كه از روى آن آب معرفتها جارى است .

كلماتش از صفاى بهشتى برق مىزند و نور توحيد را در خو پيچيده دارد .

اين نهج البلاغه گويا چشمه يقين است كه از فراز عرش الهى به جوش آمده است .

حكمتهايش همچون ستارگان ، پرتو اسرار را به عالميان پخش مىكند .

بيانش پرده‌ها را يكسو زده شنوندگان را بصيرت بسزا مىبخشد .

در كلمات قصارش آنچنان معانى جمع است كه ترا از كتابها بىنياز مىكند .

الفاظى كه سياهى دل را برداشته و فروغ و سپيدى روز را در دل نشانده است .

تاريكى را از معانى آنچنان زدوده گوئيا كه صبح صادق به خودش آمد گوئى و تهنيت بر خاسته است .

و در ميان مدارك انديشه و تفكر از هرمطلب برگزيده‌اى تفكرى در آن مىبينيم و بر همه تفكرات برترى دارد .

سخنوران از آوردن نظير آن ناتوانند ، چرا كه بلاغتش خود حجّت و برهان اقراربخش است .

در كلام على ( ع ) كه تأمّل و پژوهش كنى ، خواهى ديد كه با كلمات علم آفريدگار با ما سخن گفته است .

او اقيانوسى استكه از امواج خروشانش ، كشتىهاى علوم به حركت درآمده .

و يا سرزمين حاصلخيزى كه زير پاى همه پهنه پرباران و پر بركتش را گسترده است .

در آن كتاب عفو و سماحت را در عين قدرت و توانائى باهم مىبينى .

در آن كتاب قدرتى از سوى پروردگار يگانه توانا تجلّى كرده و به راه افتاده است .

قدرتى مىبينى كه اوصاف و نشانه‌هايش مورد عنايت ذات خداست ، ذاتى كه در آن جلوه مىكند .