خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — الصفحة ٩٦٢

927 - اشعار قاضى شرف الدّين در پند و اندرز :

يا صاح ما لذة عيش بها * و الموت ما تدرى متى ينزل ؟

يدعو لى الاحباب من بيننا * يجيبه الاوّل فالاوّل

يا جاهلا يجهد فى كسبها * اغرّك المشرب و المأكل ؟

و يا اخا الحرص على جمعها * مهلا فعنها فى غد تسال

لا تتبعن فيها و لا تأسفن * لما مضى فالامر مستقبل

ما قولنا بين يدى حاكم * يعدل فى الحكم و لا يعزل ؟

ما قنا للّه فى موقف * يخرس فيه المصقع المقول ؟

و ان سألنا فيه عن كلّ ما * نقول فى الدّنيا و ما نفعل ؟

ما الفوز للعالم فى علمه * و انّما الفوز لمن يعمل

آن نخست‌بار كه بار سفر به اين جهان بستيم از هركجا آمديم به زودى بدانجا خواهيم شتافت .

مردم اين جهان به شتاب به دار بقاء رهسپار گشته‌اند و ما هم بدنبال آنها كوچ خواهيم كرد . اين دنيا منزلگاه ما نيست منزلگاه واقعى ما آخرت است .

تو كه ما را از گردش زمانه برحذر مىدارى كاشكى كه گوش شنوا و خردپذير داشتيم

آدمى در اين دنيا آرزوهاى طولانى دارد حال آنكه مرگ به سراغ همين انسان آرزومند مىآيد .

دنيا انسان را از طاعت سازنده بازمىدارد و خدا هرگز از كردار هيچ انسانى غفلت ندارد .

اى دوست اين زندگى جاى عيش و لذت نيست تو چه مىدانى كه مرگ چه‌وقت فرا مىرسد ؟

مرگ يكايك دوستان را از جمع ياران مىخواند و آنان نيز يكايك پاسخ مثبت مىدهند . اى انسان نادان كه در كسب دنيا در تلاشى ، خوردن و آشاميدن ترا سرگرم داشته است ، اى انسانيكه بر جمع مال حريصى آرام باش كه فردا از حساب مال سؤال خواهى شد بزوال مال و بر آنچه گذشته تأسف مكن كه سرنوشت آينده است .