خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٢

165 - اشعار دعبل در محضر حضرت رضا ( ع )

و محبت شما را از ترس دشمن ناسازگار مخفى مىدارم و اينك كه سختيهاى زمانه احاطه‌ام كرده به آسايش آخرت دل دارم .

نمىبينى كه سى سال است كه شب و روزم را به حسرت گذرانده‌ام .

مىبينم كه دارائى خاندان پيامبر در دست ديگران تقسيم شده و دست خودشان از آن تهى شده است .

خاندان پيامبر لاغراندام و خاندان زياد گردن‌كلفت شده‌اند .

دختران زياد پرده‌نشين و دختران آل پيامبر در بيابان‌ها .

چون از اين خاندان يكى كشته مىشد دستى كه اينان به انتقام مىگشودند از ظلم و ستم بسته بود .

من اگر به آنچه امروز و فردا واقع مىشود اميد نمىداشتم قلبم از حسرت آل رسول در سينه‌ام قطع مىشد .

اميد من به خروج امامى است كه ناگزير قيام مىكند بنام خدا با بركتهاى فراوان .

و حق و باطل را از هم جدا مىكند به نعمت و نقمت پاداش مىدهد .

پس من دست از جدال با دشمن كوتاه مىكنم چه اشك‌ريزان مرا بس است .

پس اى نفس خرم باش كه آنچه آمدنى است دور نيست .

اگر خداوند روزگار مرا به آن دولت نزديك و عمرم را دراز كند .

دل خود را خنك و بار غم جان را سبك و تيغ خود را به خون دشمنم سيراب مىكنم .

راستى كه هدايت اين دشمنان به كندن آفتاب و شنوانيدن سخن به سنگ سخت مىماند .

برخى از اينان حق را مىشناسند و از آن سود نمىبرند و برخى ديگر هوسباز و شبهه‌انگيزند .

مرا از ايشان بس‌كه دارم از غصّه‌اى گلوگير كه بالا و پايينش نتوانم برد .

مىميرم و سينه‌ام از بار گران اندوه به تنگ آمده و مالامال درد است .