خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١
165 - اشعار دعبل در محضر حضرت رضا ( ع )
همانهائى كه بگاه نسبت ميراث‌خوار پيامبر و سروران و ياوران خلق بودند .
و ديگران دروغ‌پردازان و كينه‌توزان خونخوارى بيش نبودند .
همان خاندانى كه چون به ياد كشتگان بدر و خيبر و حنين مىافتادند مىگريستند .
قبر برخى از آنها به كوفه و گور گروهى در مدينه و مزار ديگرى در فخ است درود من به آنها باد .
قبرى هم در بغداد ( موسى بن جعفر ) آن نفس پاك در قصرهاى بهشت غرق رحمت حق است .
امّا نفوسى كه دعوت آن تا دامنهء حشر كه خداوند امام قائم را برمىانگيزاند و به بركت وجود او اندوه‌ها را مىزدايد و من به عمق صفات او دست نيافتم .
و جانهاى پاكى كه آرامگاهشان در كربلا نزديك شط فرات ميان دو نهر است .
حوادث روزگار آنها را پراكنده نمود ، ولى چنان كه مىبينى بارگاه‌هائى پربركت دارند .
مگر اينكه مزار برخى در مدينه در طول روزگار غريب مانده .
اينان كم‌زائرند و زيارت‌كنندگانى جز كفتاران و عقابان و هماها ندارند .
آرى دودمان پيامبر را هرروز گورهائى جدا و پراكنده است .
حال‌آنكه بسيارى از آنان در حجاز و در بين مردم آن دلاورانى برگزيده از ميان اشراف بودند كه سختيهاى زمانه راهى به ساحتشان نداشت و شعله‌هاى فروزان جنگ دامنشان را نمىگرفت .
چون به قلب سپاهى مىزدند آتش نبرد و مرگ را به سر نيزه مىافروختند .
و در روز سرافرازى به محمّد ( ص ) و جبرئيل و قرآن و سوره‌هاى آن مىباليدند .
اى سرزنش‌گر دست بردار از سرزنش آل پيامبر اينان در هرحال بهترين هستند .
اى پروردگار بر باور و بينائى من بيفزاى و محبّت آنها را در حسنات من زياد كن .
جانم فداى پير و جوانتان باد شما كه آزادكنندگان بندگان و دهندگان ديهء آنهائيد .
من به مهر شما دوران را دوست مىدارم و دست از دودمان و دختران خود برمىدارم .