خلاصه الغدير در هزار نكته ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨

127 - ضمانت پيامبر ( ص ) بهشت را براى خواننده اشعار سيّد حميرى

لأمّ عمرو باللّوى مربع * طامسة اعلّامها بلقع

تروع عنها الطّير وحشيّة * و الوحش من خيفته تفزع

رقش يخاف الموت من نقشها * و السّم فى انيابها منقع

برسم دار ما بها مونس * الّا ضلال فى التّرى وقّع

لما وفقت العيس فى دسمها * و العين من عرفا نه تدمع

ذكرت من قد كنت الهو به * فبتّ و القلب شبح مرجع

كانّ بالنّار لما شفنّى * من حبّ اروى كبدى لدّع

عجبت من قوم اتوا احمدا * بخطّه ليس لها موضع

قالوا له لو شئت اعلمتنا * الى من الغاية و المفزع

اذا توّفيت و فارقتنا * و فيهم فى الملك من يطمع

فقال لو اعلمتكم مفزعا * كنتم عسيتم فيه ان تصنعوا

صنيع اهل العجل اذ فارقوا * هارون فالترك له اوسع

و فى الّذى قال بيان لمن * كان اذا يعقل او يسمع

ثم اتته بعد ذا عزمة * من ربّه ليس لها مدفع

بلّغ و الّا لم تكن مبلغا * و اللّه منهم عاصم يمنع

فعندها قام النّبىّ الّذى * كان بما يأمر به يصدع

يخطب مامورا و فى كفّه * كفّ على ظاهر تلمع

رافعها اكرم بكفّ الذّى * يرفع و الكفّ الذى ترفع

يقول و الاملاك من حوله * و اللّه فيهم شاهد يسمع

من كنت مولاه فهذا له * مولى فلم يرضوا و لم يقنع

فاتّهموه و حنت فيهم * على خلاف الصّادق الا ضلع

و ضلّ قوم غاضهم فعله * كانّما انا فيهم تجدع

حتّى اذا و اروه فى لحده * و انصرفوا عن دفنه ضيّعوا

ما قال بالامس و اوصى به * و اشتروا الضرّ بما ينفع

ام عمرو را در لوى جايگاهى بىآب كه نشانى در آن نمانده است .

پرندگان به وحشت از كنارش پرواز مىكنند و حيوانات وحشى از ترس آن فزع مىكنند .

مارهايى در آنجاست كه مرگ از دم آنها مىترسد و در نيش‌هاى خود سم دارند .

اثر خانه‌اى آنجاست كه مونسى جز مارهاى سرخ به‌خاك نشسته ندارد .

وقتى شتران را در آنجا توقف دادم چشمم از ديدن اشك آورد .