ثمار القلوب في المضاف و المنسوب ( فارسى ) — الصفحة ٨١

بنات الحارث بن هشام .

عرب در زيبايى و ارجمندى و كابين گران به دختران حارث مثل زنند . پدر آنها حارث بن هشام بن المغيره مخزومى است . جاحظ گفته : مردم به بنى مخزوم مثل زنند و آنها را در حد كمال مىستايند ، و گويند : هشيارتر از مخزومى . و قريش و كنانه و دوستداران آنها تاريخ رويدادها را با سه امر گزارش مىكنند مثلا گويند : آن موضوع در هنگام ساختن كعبه بود ، يا در سال فيل بود يا در سال مرگ هشام . مسافر بن ابى عمرو گفته :

تقول لنا الرّكبان فى كلّ منزل * أمات هشام أم أصابكم الجدب

يعنى : در هر منزلى سواران به ما مىگويند ، هشام مرده يا خشكسالى به شما رسيده ؟

مىبينم كه مرگ هشام را با نيامدن باران و خشكسالى همسان گرفته .

بنى مخزوم را ريحانهء قريش مىخواندند به جهت بهره‌مندى و دولتيارى زنان در پيش شوهران . هر گاه يكى از فرزندان حارث بن هشام را دخترى به دنيا مىآمد زنان بدان سبب به يكديگر مژده مىدادند و به كسان نوزاد وامىنمودند كه آنها به رغبت خواستگاران وى غنى مىشوند .

چون وليد بن عبد الملك ، امّ حكيم دختر يحيى بن حكم را به همسرى پسرش عبد العزيز برگزيد ، چهل هزار دينار كابين داد .

مادر عروس ، دختر عبد الرحمن بن حارث بن هشام بود و او را واصله مىخواندند زيرا كه ارجمندى و زيبايى را با هم داشت . وليد به جرير و عدىّ بن الرّقاع گفت : بامداد پيش من آييد و دربارهء عروس و داماد شعرى بگوييد . دو شاعر بامداد پيش خليفه آمدند . جرير قصيده‌اى خواند از آن جمله :

ضمّ الامام اليه أكرم حرّة * فى كلّ حالات من الأحوال

حكميّة علت الحرائر كلّها * بمفاخر الأعمام و الأخوال

فاذا النساء تفاضلت ببعولة * فضلتهم بالسيّد المفضال

يعنى : امام ، بانويى را كه در همه احوال گرامىترين زنان نژاده و ارجمند است