رويكرد الغدير به تحريف ( فارسى ) — الصفحة ١٤١

تقاضاى قريش از أبى طالب عليه السّلام

دو دست آن دو از گزند ايشان تهى گرديد .

8 . آن دو بودند كه در گردن فرازىهاى مردمان ، بىپدرى را شريك كردند ، كه اگر هم يادى از ايشان باشد ، با خوارانگارى است .

9 . « يتم » و « مخزوم » و « زهره » از ايشانند و خود هنگامىكه يارى خواسته شد ، بندگان ما بودند .

10 . به خدا كه دشمنى ميان ما و ايشان تا هنگامىكه يك تن از دو دودمان نيز زنده باشد ، پابرجا خواهد ماند .

11 . براستى خردها و انديشه‌هاى ايشان به بىخردى گرائيده و همچون بزغاله‌اى هستند ، كه آنچه نيز يك بزغاله كند بد است .

علامه رحمه اللّه سپس در ادامه ، درباره چگونگى تحريف اين شعر توسط ابن هشام مىنويسد :

« ابن هشام مىگويد : دو بيت آن را هم كه دشنامى در برداشت نياوردم » . « 1 »

علامه سپس دربارهء اين سخن ابن هشام گويد :

« ابن هشام سه بيت قصيده را انداخته كه يگانه هدف او در اين كار بر هيچكس پوشيده نيست . و به راستى كه انسان بر نفس خود بينا است ، هرچند بهانه‌هائى بر خود بيفكند . اين هم سه بيت مزبور :

1 . و ما ذاك إلّا سؤدد خصّنا به * إله العباد و اصطفانا له الفخر

2 . رجال تمالوا حاسدين و بغضة * لأهل العلى فبينهم أبدا و تر

3 . وليد أبوه كان عبدا لجدّنا * إلى علجة زرقاء جال بها السحر » « 2 »

ترجمه شعر :

1 . و اين نيست ، مگر سرورى ، كه « خداوند بندگان » ويژهء ما ساخته است و ما را برگزيد ، كه سرفرازى از همان است .

( 1 و 2 ) . الغدير ، ج 7 ، ص 361 .