اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٩

من كلام الحكماء و الدعاة

يعنى [ نه ] بر سبيل قصد بوجود من ، و معلم وجود مرا بيار است از روى قصد و غرض .

اندلسى گفت : اگر من گفتمى ، گفتمى : زيرا كه پدر من مرا ببست و در بند افكند .

و معلم من مرا بند برگرفت و گشاده گردانيد .

( 46 ) لمّا مات الاسكندر حمل فى تابوت من ذهب اخرجت يداه منه ، لأنّه اوصى بذلك « 1 » . و [ بين ] يديه حكماء اهل مملكته

فقال الأوّل : خرجنا الى الدّنيا جاهلين ، و اقمنا فيها غافلين ، و فارقناها كارهين .

و قال الثّانى : هذا الاسكندر طوى الارض العريضة . ثمّ طوى منها فى ذراعين ، يعنى : صندوقه .

و قال الثالث : قد كنت لنا واعظا ، فما وعظتنا بوعظ اوعظ من وفاتك .

و قال الرّابع : ما سافر الاسكندر سفرا بلا احمال « 2 » و آلة غير سفره هذا .

و قال الخامس : هذا الاسكندر كان يحكم على الرّعيّة بالامس ، فصارت الرّعيّة حاكما عليه اليوم .

( 1 ) - وصيت كرد كه : مرا در تابوتى نهيد و تابوت را سوراخ كنيت و دستهاى مرا از آن سوراخ بيرون كنيت . . . ( قابوس نامه باب 29 ص 106 ) . ( 2 ) - اصل : حال .