اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٦

و من كلام الحكماء و الدعاة

پارسايى پوشيده باشد .

( 60 ) ربّ حجّة يأتى على مهجة ، ربّ حرف ادّى الى حتف .

ترجمه : بسا حجتها كه جانى ببرد ، بسا حرفى كه بهلاكتى ادا كند .

( 61 ) ربّ فرصة تؤدّى الى غصّة ، كم دم سفكه فم . ترجمه :

بسا فرصت كه با غصه گردد ، بسا خونى كه دهانى او را بريزد .

( 62 ) كم من انسان اهلكه لسان . زوال الدّول باصطناع السّفل . ترجمه : بسا مردمانى كه زبانى او را هلاك سازد . زوال دولتها نيكى كردن باشد با دونان .

( 63 ) من اغترّ بحاله قصّر فى احتياله . من زرع الاحن حصد المحن . ترجمه : هر كه به حال خود مغرور شود حيلت با [ خود ] كم كند . هر كه كينه‌ها كارد محنتها درود .

( 64 ) ربّ عطب تحت طلب . الدّنيا أمد و الآخرة أبد . ترجمه :

بسا هلاكتها [ كه ] در زير طلبى باشد . دنيا غايتى و آخرت هميشگى .

( 65 ) لم يفت من لم يمت . عرّض للكريم و صرّح للئيم ! ترجمه : فايت نشود هر كه نميرد . با كريم بتعريض گوى و با لئيم صريح !

( 66 ) عينى عرفت فذرفت . الخرقاء بجدّها ، و الصّناع بجدّها .

ترجمه : چشم بشناخت پس آب بريخت . زن احمق ببخت خود بود ، و چرب دست بجد در كار ،