اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٦

الباب الرابع و الثلثون فى مجالسة العلماء و الاخيار

( 9 ) افضل الحسنات تكرمة الجلساء . ترجمه : بهترين حسنات گرامى داشتن همنشينان بود .

( 10 ) من اكثر مذاكرة العلماء لم ينس ما علم ، و استفاد ما لم يعلم . ترجمه : هر كه با علما مذاكره بسيار كند ، آنچه داند فراموش نكند ، و آنچه نداند بياموزد .

( 11 ) اخوان الصّدق زينة فى الرّخاء و عدّة فى البلاء . ترجمه :

برادران براستى آرايش باشند « 1 » در آسانى ، و عدّه و استظهار در بلا .

( 12 ) ابناء الادب آنس بك [ من ] ابناء النّسب . ترجمه : اهل ادب با تو مستأنس‌تر باشند « 1 » از خويشان تو .

( 13 ) قارن اهل الخير تكن منهم ، و فارق اهل الشّرّ تبن عنهم « 2 » .

ترجمه : با اهل خير باش تا ازيشان باشى ، و از اهل شر دور باش تا ازيشان جدا شوى .

( 14 ) تلامذة العالم يحيون آثاره ، و ينشرون اخباره . ترجمه :

شاگردان عالم آثار او زنده دارند ، و اخبار او نشر كنند .

( 15 ) و اجعلنى فى فوج الفائزين ، و اعمر بى « 3 » مجالس الصّالحين .

ترجمه : خدايا مرا از گروه رستگاران گردان ، و مجالس صالحان به من معمور كن .

( 16 ) وافقوا اهل الحقّ ، و لا تخالفوهم ، و اتّبعوهم ، و لا

( 1 ) - اصل : باشد . ( 2 ) - اصل : بين عنه . ( 3 ) - اصل : و اعمرنى .