اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٤٢

دو نكته دربارهء اين گونه سخنان

ص 510 :

لا خيل عندك تهديها و لا مال * فليسعد النطق ان لم تسعد الحال

از متنبى است .

ص 512 :

ملك القناعة لا يخشى عليه و لا * يحتاج فيه الى الانصار و الخول

از طغرائى اصفهانى است .

ص 513 :

يرى الجبناء ان العجز حزم * و تلك خديعة الطبع اللئيم

از متنبى است .

ص 519 :

الرأى قبل شجاعة الشجعان * هو اول و هى المحل الثانى

از متنبى است .

ص 527 :

من يفعل الخير لا بعدم جوازيه * ان يذهب العرف بين اللّه و الناس

از حطيئه است .

ص 531 :

و من يحبل المعروف من دون عرضه * يفره و من لا يتق الشتم يشتم

از زهير بن ابى سلمى است .

ص 532 :

ارى العنقاء تكبران تصادا * فعاند من تطبق له عنادا

از ابو العلاء معرى است .

ص 533 :

فدارهم ما دمت فى دارهم * و ارضهم ما دمت فى ارضهم

از على بن فضال قيروانى است .

ص 543 :

اذا قالت حذام فصدقوها * فان القول ما قالت حذام

از سحيم بن صصعب است .

ص 552 :

فان كنت قد بلغت منى خيانة * فمبلغلك الواشى اغش و اكذب

از نابغهء ذيبانى است .

در اين كتاب لغات مفرد و مركب فارسى نيز به چشم مىخورد و خوب بود كه در مقدمه يا تعليقات اشارتى بدانها ميرفت مانند : چراغ گير 7 ، درفشيدن 7 ، باشنده 10 ، نسو 192 ، مىغيژيد 202 ، نبهره 305 ، ساو 346 ، همباز 454 ، سيكى 423 ، و غير ذلك .

سه رساله‌اى كه پيوست اخلاق محتشمى است يكى ترجمهء الادب الوجيز ابن مقفع و دومين رسالهء در تولا و تبرا و سومين رساله‌ايست به عنوان « مقالة فى فضائل امير المؤمنين على » كه از خواجهء طوسى است و درخور استفادهء اهل فضل خاصه مبلغان و مذكران است .

مصحح نهايت دقت و كوشش را در تصحيح و رجوع به مدارك و مآخذ به كار برده است و الحق بر كار او خرده نتوان گرفت و اغلاط چاپى هم كه بليتى عام است كه هركس دچار آن مى باشد . مصحح هم برخى از آن اغلاط را در غلطنامه آورده است . اين مقالت گرچه در ظاهر به عنوان انتقاد در اين مجله آورده شده ولى در واقع معرفى كتاب است و بيان چند فايدت كه مصحح از آن