اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٩

من كلام الحكماء و الدّعاة

( 51 ) و اجعل لنا فى صدور المؤمنين ودّا ، و لا تجعل الحيوة علينا كدّا . ترجمه : خدايا ما را در دلهاى مؤمنان دوستى افكن ، و حيات بر ما سبب رنج مگردان .

( 52 ) الّذين انعم اللّه عليهم هم المؤمنون الفائزون المتآخون فى اللّه ، لقوله تعالى : فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً . ترجمه : آنان كه خدا بريشان نعمت كرده است مؤمنان رستگارند كه در راه خدا برادرى كنند ، چه خداى گفته است : بنعمت او برادران شديد .

( 53 ) اداب « 1 » نفسك فى استصلاح حال اخوانك ، حتّى يؤلّف اللّه الكلمة بك و يجمعها « 2 » على ما يرضيه . ترجمه : برنج آور « 3 » خود را در اصلاح حال برادران ، تا خدا به تو كلمهء ايشان جمع كند بر آنچه سبب خشنودى او باشد .

من كلام الحكماء و الدّعاة

من كلام الحكماء و الدّعاة

( 54 ) صديقك آخر هو انت ، الّا انّه غيرك بالشّخص . ترجمه :

دوست تو مردى ديگر بود ، الا آنكه غير تو باشد به شخص ، كه او بحقيقت تو باشى .

( 55 ) الصّديق من كان قلبه فيما يحبّ لنفسك كقلبك « 4 » ، الّا انّه

( 1 ) - اصل : اذاب . ( 2 ) - اصل : يجمعهما . ( 3 ) - اصل : آورد . ( 4 ) - اصل : لقلبك .