اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٧

الباب الثالث و الثلثون فى الخلّة و الصّداقة

( 34 ) الصّدود آية المقت . ترجمه : از دوست بگشتن نشان دشمنى بود .

( 35 ) البشاشة حبالة المودّة . ترجمه : تازه رويى دام دوستى بود .

( 36 ) من اطاع التّوانى ضيّع الحقوق ، و من اطاع الواشى ضيّع الصّديق . ترجمه : هر كه سستى كند حقها ضايع گذارد ، و هر كه سخن ساعى بشنود دوست ضايع گذارد .

( 37 ) عدوّ صديقك عدوّك . ترجمه : دشمن دوست [ تو ] دشمن تو بود .

( 38 ) من استقصى قلّ صديقه ، و من سهل اعشب طريقه . ترجمه :

هر كه در كارها استقصا كند دوست او اندك باشد ، و هر كه آسان فرا گيرد در راحت بود .

( 39 ) المودّة قرابة مستفادة . ترجمه : دوستى خويشى مستفاد باشد .

( 40 ) صداقة الآباء قرابة الابناء . ترجمه : دوستى پدران خويشى پسران بود .

( 41 ) من احبّك نهاك ، و من ابغضك اغراك . ترجمه : دوست تو را نهى كند از بدى ، و دشمن تو را تحريص كند .

( 42 ) كثرة الوفاق نفاق و كثرة الخلاف شقاق . ترجمه : بسيارى موافقت نفاق بود ، و بسيارى مخالفت خصومت .

( 43 ) حسن الوفاء عقد الاخاء . ترجمه : از وفاى نيك عقد برادرى بسته شود .