اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٤

الباب الثانى و الثلثون فى العفّة و قمع الشهوات

( 17 ) من عشق فعفّ فكتم فمات فهو شهيد . ترجمه : هر كه عاشق شود و عفت نمايد و بپوشد تا بميرد شهيد باشد .

( 18 ) من كلامه : عبد الشّهوة اذلّ من عبد الرّقّ . ترجمه : بندهء شهوت از بندهء بندگى خوارتر بود .

( 19 ) الرّشد فى خلاف النّفس و الشّهوة . ترجمه : راه راست از مخالفت نفس و آرزوها يابند .

( 20 ) الهوى عدوّ العقل . ترجمه : هواى نفس دشمن عقل بود .

( 21 ) العقل وزير ناصح ، و الهوى وكيل فاضح . ترجمه : عقل وزير نيكخواه بود ، و هواى نفس وكيلى رسوا كننده .

( 22 ) العقل صديق مقطوع ، و الهوى عدوّ متبوع . ترجمه :

عقل دوستى است ازو ببريده ، و هواى نفس دشمنى متابعت كننده .

( 23 ) و من كتاب له : الا و انّ امامكم قد اكتفى من دنياه بطمريه ، و يشدّ فورة جوعه بقرصيه . الا و انّكم لا تقدرون على ذلك ، و لكن اعينونى بورع و اجتهاد ! فو اللّه ما كنزت من دنياكم تبرا ، و لا ادّخرت من غنائمها وفرا ، و لا اعددت لبالى ثوبى طمرا . و لو شئت لاهتديت الطّريق الى مصفّى هذا العسل ، و لباب هذا القمح و نسائج هذا القزّ . و لكن هيهات ان يغلبنى هواى ، و يقودنى جشعى