اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٢

الباب الثانى و الثلثون فى العفّة و قمع الشهوات

( 4 ) الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ ، وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ . ترجمه : كفار از دنيا تمتع ميگيرند و ميخورند چنان كه چهارپايان خورند ، آتش جايگاه ايشانست .

( 5 ) ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ .

ترجمه : دست ازيشان بدار تا بخورند و تمتع گيرند ، و امل ايشان را مشغول گرداند ، و زود باشد كه بدانند .

الاخبار ( 6 ) انّ اللّه يحبّ البصر النّافذ عند مجيىء الشّهوات ، و العقل الكامل عند نزول الشّبهات . ترجمه : خدا دوست دارد بصرى نافذ را بنزديك شهوتها ، و عقلى كامل را نزديك پديد آمدن شبهه‌ها .

( 7 ) قال عيسى : اجيعوا اكبادكم ، و اعرو اجسادكم ، لعلّ قلوبكم ترى اللّه تعالى . [ ترجمه : ] عيسى عليه السلام گفت : جگرهاىتان گرسنه داريد ، و تنهاى [ تان ] را برهنه ! تا باشد كه دلهاى شما خدا را بيند .

( 8 ) ما ترك عبد اكلة تشتهيها الّا كانت له درجة فى الجنّة .

ترجمه : هيچ بنده خورشى كه او را آرزوى آن بود دست بندارد الا كه او را در بهشت درجه‌اى باشد .

( 9 ) المؤمن ياكل فى معاء واحد ، و الكافر ياكل فى سبعة امعاء . ترجمه : مؤمن در يك روده خورد ، و كافر در هفت روده ، يعنى : مؤمن قانع بود ، و كافر حريص .