اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٢

الباب الثلثون فى رذائل البخل و الشحّ و الامساك

تو چه دانى كه او شهيد است ؟ تواند بود كه او سخن در چيزى گفته باشد كه او را به كار نيامده ، يا بخلى كرده باشد به آنچه از او كم نخواسته شد ، پس چگونه شهيد بود !

( 14 ) انّ اللّه ليبغض البخيل فى حيوته ، السّخى عند موته .

ترجمه : خدا دشمن دارد بخيل را كه در حال حيات بخل كند ، و بنزديك مرگ سخاوت كند ، و مستحق را محروم گرداند .

( 15 ) البخل جامع لمساوى العيوب ، و هو زمام يقاد به الى كلّ سوء « 1 » . ترجمه : بخيلى جمع كنندهء همهء عيبها است ، و بخل مهارى بود كه بهمهء بديها ميكشد .

( 16 ) البخيل مستعجل الفقر ، يعيش فى الدّنيا عيش الفقراء ، و يحاسب فى الآخرة حساب الاغنياء . ترجمه : بخيل « 2 » درويشى به خود ميكشد بتعجيل ، و در « 3 » دنيا [ به ] عيش درويشان زيد ، و بآخرت حساب توانگرانش كنند .

( 17 ) خير خصال النّساء شرّ خصال الرّجال ، و هى الزّهو ، و الجبن و البخل . ترجمه : بهترين خصال زنان بدترين خصال مردان باشد ، و آن تكبر بود ، و بددلى ، و بخيلى ، چه اين سه خصلت در زنان محمود بود .

( 18 ) النّظر الى البخيل يقسّى القلب . بشّر مال البخيل بحادث او وارث ! ترجمه : در بخيل نگريستن دل سخت كند . بشارت ده مال بخيل را

( 1 ) - نهج البلاغه 3 : 245 . ( 2 ) - اصل : بخل . ( 3 ) - اصل : و بتعجيل در