اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٠

الباب الثالث و العشرون فى مضرّة هفوات اللسان

ترجمه : مباشيد عيب كنندگان ، و نه مدح گويندگان ، و نه طعنه زنندگان ، و نه وقار نمايندگان بدروغ !

( 7 ) الا اخبركم باحبّكم الىّ و اقربكم مجالس منّى يوم القيمة ؟

احاسنكم اخلاقا ، الموطئون اكتافا ، الّذين يالفون و يؤلفون . الا اخبركم بابغضكم الّى ، و ابعدكم منّى مجالس يوم القيمة ؟ اساوئكم اخلاقا ، الثّرثارون المتفيقهون « 1 » . ترجمه : شما را خبر دهم به كسانى كه ايشان را دوست‌تر دارم ، [ و ] روز قيامت به من نزديكتر باشند ؟ كسانى كه خوش خوى باشند ، و تحمل زيادت كنند ، و هم ايشان با مردم الفت گيرند ، و هم مردم با ايشان الفت گيرند . شما را خبر دهم به كسانى كه ايشان را دشمن‌تر دارم و بقيامت از من دور تر باشند ؟ بدخوى تران شما باشند ، و بسيار گويان ، و فراخ دهنان ، كه هرچه در دل آرند گويند .

( 8 ) طوبى لمن انفق الفضل من ماله ، و امسك الفضل من مقاله ترجمه : خنك كسى كه افزونى مال بدهد ، و افزونى سخن نگاه دارد .

( 9 ) لا تحاسدوا ، و لا تباغضوا ، و لا يغتب بعضكم بعضا .

ترجمه : بر يكديگر حسد مبريد ، و با يكديگر دشمنى مكنيد ، و يكديگر را غيبت مكنيد !

( 10 ) ايّاك و الغيبة ! فانّ الغيبة اشدّ من الزّنا . انّ الرّجل قد يزنى ، فيتوب اللّه عليه ؛ و انّ صاحب الغيبة لا يغفر له ، حتّى يغفر له صاحبه « 2 » .

( 1 ) - مجازات نبويه ص 118 . ( 2 ) - بند 9 و 10 در مجموعهء ورام ( باب الغيبة ص 103 ) ديده مىشود .