اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٤

الباب الثانى و العشرون فى فوائد الصمت و حفظ اللسان

المرء مخبوء تحت لسانه . ترجمه : زبان عاقل در پس دل او بود ، و دل احمق در پس زبان او . مرد در زير زبان پوشيده باشد ، تا سخن نگويد او را نشناسند .

( 25 ) الكلام فى وثاقك ما لم تتكلّم به ، فاذا تكلّمت به صرت فى وثاقه « 1 » . ترجمه : سخن در بند تو باشد تا نگفته باشى ، چون بگفتى تو در بند او باشد .

( 26 ) من كثر كلامه كثر خطؤه ، و من كثر خطؤه قلّ حياؤه ، و من قلّ حياؤه قلّ ورعه ، و من قلّ ورعه مات قلبه ، و من مات قلبه دخل النّار « 2 » . ترجمه : هر كه سخن او بسيار بود خطاى او بسيار بود ، و هر كه خطاى او بسيار بود شرم او اندك باشد ، و هر كه شرم او اندك باشد ورع و پرهيزكارى او اندك بود ، و چون چنين بود دلش بميرد ، و هر كه دلش بميرد بدوزخ شود .

( 27 ) من علم انّ كلامه من عمله ، قلّ كلامه الّا فيما يعنيه .

ترجمه : هر كه داند كه سخن او از اعمال اوست ، كم گويد مگر آنچه او را به كار آيد .

( 28 ) صمت كاف خير من كلام شاف . ترجمه : خاموشى كفاف كننده بهتر از سخن شفادهنده .

( 29 ) اذا تمّ العقل نقص الكلام . لا خير فى الصّمت عن الحكمة « 3 » ، كما لا خير فى القول مع الجهل . ترجمه : چون عقل تمام باشد سخنش اندك

( 1 ) - نهج : 246 . ( 2 ) - نهج 3 : 235 . ( 3 ) - اصل : الحكم .