اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٢١٣

الباب العشرون فى الامانة و الاحتراز من الخيانة

كشيده در آتش . سوگند « 1 » با بزه بود و [ يا ] پشيمانى آرد ، يعنى : [ سوگند ] دروغ با بزه بود ، و راست ندامت آرد .

( 12 ) اليمين الكاذبة منفقة للسّلعة ممحقة للبركة . اليمين الفاجرة تدع الدّيار بلاقع . ترجمه : سوگند بدروغ متاع را روا كند ، و بركت نيست كند . سوگند بدروغ سرايها را بيابانها گرداند .

( 13 ) انّ روح القدس [ نفث ] فى روعى : انّ نفسا لن تموت حتّى تستكمل رزقها ، الا فاتّقوا اللّه ، و اجملوا فى الطّلب ! ترجمه : روح القدس در دل من داد كه : هيچ نفس نميرد تا روزى خود بتمامت بنستاند ، از خدا بپرهيزيد و طلب نيكويى كنيد !

( 14 ) الامانة غنى و امان ، و الخيانة سبب الخزى و الهوان .

ترجمه : امانت توانگرى و ايمنى بود از عذاب ، و خيانت سبب رسوايى و خوارى .

( 15 ) الامانة ان لا يخالف سريرة علانية ، السّلامة مع الاستقامة .

ترجمه : امانت آن بود كه پنهان و آشكارا يكسان بود ، سلامت با « 2 » راستى بود .

( 16 ) ظنّ العاقل كهانة ، و راس السّخاء تادية الامانة . ترجمه :

ظن عاقل كهانت بود ، و سر جوانمردى امانت بوده .

( 17 ) لا تخن من خانك ، و لا تذع سرّ من اذاع سرّك ، و لا تطلب مجازاة اخيك ، و ان خسأ ترابا بفيك ! ترجمه : خيانت مكن با آنكس كه

( 1 ) - اصل : سوگند دروغ . ( 2 ) - اصل : نا .