اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠

الباب الثامن عشر فى آفات الحرص و الطمع

( 8 ) استعف من السئوال ما استطعت ! انّ المسألة لا يحل الّا لفقر مدقع او غرم مقطع . ترجمه : از سئوال دورى كن چندانكه توانى ! سئوال حلال نشود الا [ با ] درويشى سخت يا غرامتى صعب .

( 9 ) ما فتح امرؤ على نفسه باب مسألة الّا فتح اللّه عليه سبعين بابا من الفقر . ترجمه : هيچ مرد در سؤال بر خود نگشايد الا كه خداى هفتاد در از درويشى برو بگشايد .

( 10 ) ما يزال المسئلة بالعبد حتّى يلقى اللّه و ما فى وجهه مرعة « 1 » .

ترجمه : هميشه بنده سئوال مىكند تا بخداى رسد و بر روى او گوشت نمانده باشد .

( 11 ) مسألة الغنىّ نار ، و مطل الغنىّ ظلم . خيار المؤمنين القانع ، و شرارهم الطّامع . ترجمه : سؤال توانگر دوزخ بود ، و دفع دادن او در قرض ظلم . بهترين مؤمنان قانع‌ترين بود ، و بدترين طامع‌تر .

( 12 ) استعيذوا باللّه من طمع يهدى الى طبع « 2 » . الغنى اليأس عمّا فى ايدى النّاس « 3 » . ترجمه : پناه گيريد از طمعى كه ادا كند بزنگار گرفتن دل . توانگرى نوميدى بود از آنچه در دست مردمان باشد .

( 13 ) الاربّ مكرم لنفسه و هو لها مهين ، الاربّ مهين لنفسه

( 1 ) - المرعة : الشحم . ( 2 ) - اصل : طمع . ( 3 ) - حلية الاولياء ابو نعيم اصفهانى 5 : 136 .