اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

من كلام الحكماء و الدّعاة

من كلام الحكماء و الدّعاة

من كلام الحكماء و الدّعاة

( 22 ) عجبت لمن ظلم غيره كيف ينصف من نفسه ! و عجبت لمن انصف من نفسه كيف يظلم غيره . ترجمه : عجب ميدارم از كسى كه بر غير خود ظلم كند : تا چگونه انصاف از نفس خود بدهد ! و عجب ميدارم از كسى كه انصاف از خود بدهد : تا چگونه بر غير خود ظلم كند !

( 23 ) لا ترج السّلامة لنفسك حتّى يسلم النّاس من جورك . ترجمه :

خويشتن را اميد سلامت مدار ، تا آنگاه كه دانى كه مردمان از جور و ستم تو سلامت يافتند :

( 24 ) اختر ان تكون مغلوبا و انت منصف ، و ان لا « 1 » تكون غالبا و انت ظالم . ترجمه : اختيار كن آنكه مغلوب باشى و انصاف بداده ، بر آنكه غالب باشى و ظالم .

( 25 ) انّ الّذى « 2 » لا يؤذيه نفسه لا يؤذيه غيره . ترجمه : كسى كه نفس او او را نرنجاند ، غير او نيز او را نرنجاند ، يعنى : ظلم نكند و به قضا رضا دهد ، از هيچ نرنجد .

( 26 ) احقّ النّاس ان يحذر : العدوّ الفاجر ، و الصّديق الغادر ، و السّلطان الجابر . ترجمه : سزاوارترين مردمان به آنكه ازو حذر كنند : دشمن

( 1 ) - اصل : الا . ( 2 ) - اصل : الذين .