اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٠

الباب الثالث عشر فى فعل الخير و التّوقّى عن الشر

( 18 ) لن يفوز بالخير الّا عامله ، و لا يجزى جزاء السوء الّا فاعله .

تمام الاخلاص تجنّب المعاصى . ترجمه : بخير ظفر نيابد الا عامل خير ، و جزاى بد ندهد مگر فاعل بدى را . و اخلاص دورى از گناهها بود .

( 19 ) اعقل الخير اذا سمعته عقل رعاية ، لا عقل رواية ؛ فانّ رواة العلم كثير ، و رعاته قليل . ترجمه : خير را بدان چون بشنوى ، دانستن نگاه داشتن ، نه دانستن روايت كردن و باز گفتن ؛ كه راويان علم بسيارند ، و نگاه دارندگان اندك .

( 20 ) ما ظفر من ظفر بالاثم و الحوب . و كلّ غالب بالشّر فهو مغلوب . ترجمه : ظفر نيافت كسى كه ظفر يافت بگناه و بزه . و هر غالبى كه بشر غلبه كند در حقيقت مغلوب باشد .

( 21 ) اخّر الشّرّ ! فانّك اذا شئت استعجلته . الشّرّ جامع لمساوى العيوب . ترجمه : يدى باز پس افكن كه هرگاه خواهى فرا پيش توان داشت . شر مجمع همهء عيبها و خصلتهاى تباه بود .

( 22 ) ايّاكم و محقّرات الذّنوب ، فانّ الصّغير منها يدعوا الى الكبير . ترجمه : از گناههاى حقير و خورد بپرهيزيد ، كه گناه خورد بر گناه بزرگ [ وا ] دارد .

( 23 ) اذا رأيت فى رجل خلّة رائعة من خير او شرّ فانتظر