اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٩

الباب الثالث عشر فى فعل الخير و التّوقّى عن الشر

( 14 ) ثلث منجيات ، و ثلث مهلكات . امّا المنجيات : فخشية اللّه فى السّرّ و العلانية ، و القصد فى الفقر و الغنى ، و العدل فى الغضب و الرّضاء .

و امّا المهلكات : فشح مطاع ، و هوى متّبع ، و اعجاب المرء بنفسه « 1 » .

ترجمه : سه چيز نجات دهنده است ، و سه چيز هلاك كننده . اما نجات دهنده : ترس خداى است در نهان و آشكارا ، و ميانه زيستن در حال درويشى و توانگرى ، و عدل كردن در حال خشم و خشنودى . و اما هلاك كننده : بخل طبيعى كه آن را اطاعت دارند ، و هواى نفس كه متابعت آن كنند ، و معجب شدن مردم به خود .

( 15 ) لا يستكمل العبد حقيقة الايمان حتّى يكون فيه ثلث .

خصال : الانفاق مع الاقتار « 2 » ، و الانصاف من نفسه ، و بذل السّلام .

ترجمه : بنده بحقيقت ايمان نرسد تا درو سه خصلت نباشد : نفقه كردن با وجود تنگ عيشى ، و انصاف از خود به دادن ، و سلام فاش داشتن .

( 16 ) كم بين عمل قد ذهب تعبه . و بقى اجره ، و بين [ عمل ] قد ذهبت لذّته و بقيت تبعته . ترجمه : چند تفاوت است ميان كارى كه رنجش برود و مزدش بماند ، و ميان كارى كه لذتش برود و تبعهء آن بماند .

( 17 ) المحسن معان ، و المسىء مهان . لا تفعل الخير رياء و لا تدعه حياء . ترجمه : نيكو كار توفيق داده باشد ، و بدكردار خوار كرده . نيكى برياى خلق مكن ، و از جهت حيا دست از آن بمدار !

( 1 ) - الحكمة الخالدة ص 108 . ( 2 ) - اصل : من الاقبال - الاقتار قلة المال .