اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٨٤

الباب التاسع فى التّقوى و الزّهد و حسنه

( 6 ) إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ ، وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ! ترجمه : بحقيقت از خدا علما ترسند از همهء بندگان او ، از من بترسيد اگر مؤمن‌ايد !

( 7 ) الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ ، وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ . ترجمه : آنها كه پيامهان خدا ميگذارند ، و ازو ميترسند ، از هيچكس نترسند جز از خدا .

( 8 ) ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ . ترجمه : بعد از وصف بهشت و رضاى خود فرمود كه : آن كسى را بود كه از خدا بترسد .

( 9 ) اوصيك بتقوى اللّه ، فانّه راس امرك . اوثق العرى كلمة التّقوى . ترجمه : تو را وصيت ميكنم بپرهيز از خداى ! كه آنست اصل كار تو .

استوارترين دست آويزها كلمهء تقوى است .

( 10 ) احبّ العباد الى اللّه الاتقياء . انّ اللّه يحبّ الابرار الاتقياء الاخفياء . ترجمه : دوست‌ترين بندگان بنزديك خدا متقيان پوشيده باشند ، خدا دوست دارد نيكمردان متقى پوشيده را .

( 11 ) من احبّ ان يكون اكرم النّاس ، فليتّق اللّه ! الكرم التّقوى .

ترجمه : هر كه خواهد كه گرامىترين مردمان باشد ، بايد كه از خدا بپرهيزد .

كرم تقوى است .

( 12 ) من زهد فى الدّنيا ، هانت عليه المصيبات . ازهد فى الدّنيا !