اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ٧٦

الباب الثامن « 1 » فى الدعاء و الصدقة و فوائدهما

( 5 ) لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى ، كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ . ترجمه : صدقه‌هاى خود بمنت و رنجانيدن باطل مكنيد ، مانند كسى كه مال براى ريا نفقهء مردم كند ، و به خدا و قيامت ايمان نياورد .

( 6 ) إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ ، وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً ؛ يُضاعَفُ لَهُمْ وَ لَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ . ترجمه : مردان و زنان صدقه دهنده ، و آنان كه چيزى به خدا قرض ميدهند قرض حسنه دادنى ، نيك مضاعف كند براى ايشان ، و ايشان را باشد مزدى تمام .

( 7 ) الدّعاء هو العبادة ، الدّعاء سلاح المؤمن ، ليس شىء اكرم على اللّه من الدعاء . ترجمه : دعا عبادت بود ، دعا سلاح مؤمن است ، هيچ چيز بر خدا گرامىتر از دعا نيست .

( 8 ) لا يردّ البلاء الّا الدّعاء ، اعدّوا للبلاء الدّعاء ، الدّعاء عماد الدين . ترجمه :

بلا را باز ندارد الا دعا ، بلا را ساخته باشيد بدعا ، دعا ستون دين است .

( 9 ) انّ اللّه يستحيى ان يرفع العبد اليه يديه فيردّهما خائبين . ترجمه : خدا شرم دارد كه بنده دست بدعا بردارد ، و آن را بازگرداند نوميد دعاى او اجابت ناكرده .

( 10 ) ثلث دعوات مستجابات لا شكّ فيهنّ : دعوة المظلوم ، و دعوة المسافر ، و دعوة الوالد لولده . ترجمه : سه دعا مستجاب باشد : دعاى مظلوم ، و دعاى مسافر ، و دعايى كه پدر و مادر فرزند را كنند .

( 11 ) داووا مرضاكم بالصّدقة ، و استقبلوا البلاء بالدّعاء . الصّدقة تمنع ميتة السّوء .

ترجمه : بيماران را به صدقه مداوا كنيد ، و پيش بلا بدعا باز رويد ! صدقه مرگ را باز دارد .