اخلاق محتشمى ( فارسى ) — الصفحة ١٧

الباب الثانى فى النبوّة و الامامة و خلو الزّمان عنه

پدر و قوم خود را گفت من بيزارم از آنچه شما مىپرستيد ، مگر از آن خداى كه مرا آفريده است ، چه او مرا هدايت كند . و اين سخن را خداى كلمهء باقى گردانيد در عقب و نسل او تا مگر مردمان با خدا گردند .

( 6 ) إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ، يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ . ترجمه :

تو بيم‌كننده‌اى ، و هر گروهى را هادى باشد ، روزى باشد كه هر گروهى را به امام ايشان بازخوانم .

( 7 ) وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ . ترجمه : همگنان دست در رسن خدا زنيد ، و متفرق مباشيد . اى مؤمنان از خدا بپرهيزيد ، و با راست گويان باشيد .

( 8 ) وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ ترجمه : و اگر آنچه در آن فرومانده‌اند با نزديك رسول و خداوندان فرمان كه در ميان ايشانند بردندى ، آن را كسانى كه علوم استنباط مىكنند از ايشان دانستندى .

( 9 ) انّى تارك فيكم الثقلين ، ما ان تمسّكتم بهما لن تضلّوا من بعدى :

كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى ، الا انّهما لن يفترقا حتّى يردا علىّ الحوض . ترجمه :

من در ميان شما ميگذارم اين دو متاع بزرگ را ، كه اگر دست دريشان زنيد هرگز گمراه نشويد بعد از من : كتاب [ خدا ] و عترت من كه اهل بيت من‌اند ، چه ايشان از يكديگر جدا نشوند تا بحوض كوثر با من رسند .

( 10 ) مثل اهل بيتى كمثل سفينة نوح ، من تمسّك بها نجا ، و من تخلّف عنها غرق « 1 » . . .

ترجمه : علم و چشمه‌هاى حكمت‌ايم ، يار و دوستدار ما انتظار رحمت دارند ، و دشمن ما انتظار سطوت و عذاب .

( 1 ) - در اينجا در نسخهء اصل يك برگى افتادگى دارد .