اسكندرنامه ( بخش ختا ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٩

« م »

« ط »

طبقهء افلاك را بر سر كسى زدن ، 45

طراق طراق گران سنگها ، 71

طراق طراق گرز گران ، 72

طيار كردن : آماده كردن ، 147

« ع »

عادى ( منسوب به قبيلهء عاد ) : كافر ، 313

عاريه : موقتى ، 106

عرق رجوليت به جوش ( حركت ) درآمدن ، 131

عشق گفتن : سلام كردن و اظهار محبّت نمودن ، 16

عنبرچه ، 53 ، 122

« غ »

غير ملّت : نامسلمان ، غير موحد ، 181

غيظى شدن : عصبانى شدن ، 13

« ف »

فاعل الامر شدن : اجراى دستور كردن ، 49

« ق »

قب : قپّه : 314

قدر انداز : تير انداز ماهركه تيرش خطا نكند ، 18 ، 51

قدم در راه نمك به حلالى گذاشتن ، 183

قرق : محدوده ، حريم ، ممنوع ، در اين كتاب مكرّر آمده است

قطره زدن : تند و تيز به راه افتادن ، 45 ، 271

قلّاج ( تركى ) : به زور كشيدن چيزى مثل كمان ، 52 ، 77

قلندر شدن و سر در پرّهء بيابان نهادن ، 137 ، 141 ، 144 ، 149

قنطر شلّاق : شلّاق به هم بسته ، 31 ، 146

قنطور : كمربند مخصوص عياران ، 12

« ك »

كار از دست بيرون نيامدن ، 182

كار به جان رسيدن ، 208

كارد به استخوان رسيدن ، 208

كدخدا : داماد ، 68 ، 194

كسى را به تصدّق فرق كسى بخشيدن ، 41 ، 50

كشف زنخ با بزغ دماغ برابرى كردن ، 294

كش و فش : جاه و جلال ، شأن و تجمّل ، 121

كلّه رنخ : سرچانه ، نوك چانه ، 74

كوچه باغ ، 221

كوچه دادن : گذاشتن راه بر كسى تا بگذرد ، 19

« گ »

گاو مجوس ، 243

گبر : كافر ، 76

گذاره شدن : عبور كردن ، 27

گردن شقى كردن ، 219 ، 287

گرفت و بست ، 31

گرفت : گرفتن ، 123

گزستان : محل روييدن درختان گز ، 31

گشاد دادن : تير از شست رها كردن ، 2

گلبانگ بر قدم زدن ، 15 ، 23 ، 73 ، 83 ، 84 ، 102 ، 106 ، 121 ، 132 ، 178 ، 273 ، 298

گلستان رنگ‌وبو ، 242

گيرانيدن : اسير كردن ، 41

گيسوى خود را در خدمت بزرگان سفيد كردن ، 55

« ل »

لش : لاشه ، 163

لك : يكصد هزار ، 232

لب بر لب زدن : جادو كردن ، ورد خواندن ، 38

« م »

مادر به خطا ، 9 ، 17 ، 31 ، 213 ، 279 ، 284 ، 305 ، 313 ، 314