بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٥

الباب السّادس فى الثناء و الشّكر و الاستماحة

تلذّ عينى و قلبى منك فى الم * فالقلب فى مأتم و العين فى عرس « 1 »

مزه مىيابد چشم من ، و دل من از تو ( زن ) در درد است ؛ پس دل در ماتم است و چشم در عروسى .

و قال ايضا :

وفى بمواعيد الخليط و اخلفوا * و كم وعدوا القلب المعنّى و لم يفوا « 2 »

وفا كرده است وعده‌هاى دوستان را و خلاف كردند ايشان وعده را ، و چند وعده كردند دل رنجانيده را و وفا نكردند .

و ما ضرّهم اذ « 3 » لم يجودوا بمقنع * من النّيل لو منّوا قليلا و سوّفوا

چه زيان داشتى ايشان را چو جوانمردى نكردند كه بسنده كنند از عطا اگر اميد كردندى اندكى و سپس ادا كردندى .

ابو الفرج الوأوأ الدّمشقىّ :

عذّبتها بالمزاج فابتسمت * عن برد نابت على لهب

رنجانيدم ورا ( مى ) « 4 » به آميختن آبى بخنديده است وى ( مى ) از [ يخچه ] « 5 » رسته بر آتش .

كأن ايدى المزاج قد سبكت * فى كأسها فضّة على ذهب « 6 »

گوئى كه دست‌ها آب آميخته به شراب بريخته است در جام وى نقره‌اى بر زرى .

ابو منصور الكاتب المعروف بصرّ بعرا :

النّجاء النّجاء من ارض نجد * قبل ان يعلق الفؤاد بوجد « 7 »

بشتاب ، بشتاب از سرزمين نجد يعنى تهامه پيش از اينكه درآويزد دل به اندوهى .

( 47 )

انّ ذاك الثّرى لينبت شوقا * فى حشا ميّت اللّبانات صلد « 8 »

به‌درستى از آن خاك نم‌دار مىروياند آرزوى را در اندرون تهىگاه مرد فرو مرده

( 1 ) . رضى ، ج 1 ، ص 425 ، س 19 . ( 2 ) . رضى ، ج 2 ، ص 523 ، س 16 . ( 3 ) . رضى ، ج 2 ، ص 523 ، س 17 : « ان » . ( 4 ) . نام زنى است . ( 5 ) . به قرينهء ص 26 ، س 10 . ( 6 ) . يتيمة ، ج 1 ، ص 273 ، س 21 . ( 7 ) . بارودى ، ج 4 ، ص 315 ، س 7 . ( 8 ) . بارودى ، ج 4 ، ص 315 ، س 8 .