بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩

الباب السّادس فى الثناء و الشّكر و الاستماحة

الامير ابو الفضل الميكالىّ :

يا مرتجى لفتح كل مرتج * تقاعست سعادتى فمرتجى

اى اميد داشتهء از براى گشادن هر در بسته‌اى را ، بازپس‌مانده سعادت من ، بفرماى تا بازآيد .

بقيت تغنى كلّ عاف مرتجى

باقى مانيا ، بىنيازكنندهء هر خواهندهء اميددارنده‌اى .

الحاكم المطوعىّ :

كلام ابن ميكال الامير بلطفه * ينوب عن الماء الزّلال لمن يظما

سخن پسر ميكال امير بلطف خويش نيابت مىكند از آب زلال مر آن‌كس را كه تشنه مىشود .

فنروى اذا نروى بدائع نظمه * و نظما متى لم نرو يوما له نظما

سيراب مىگرديم چو روايت كنيم نوهاى نظم او را ، و تشنه مىشويم هرگاه كه روايت نكنيم روزى مرو را نظمى .

و قال ايضا :

شمسيّة قمريّة فى خلقها * غضب الملوك و نخوة الحجّاب

آفتاب نژاد است ، ماه نژاد است در خوى او ( زن ) است خشم پادشاهان و تكبّر حاجبان .

تغزو نفوس المعاشقين فتنثى * بالعقل لا بالمال و الاسلاب

غزات مىكند او ( زن ) به تن‌هاى عاشق ، بازمىگردد به عقل ، نه به خواسته نه به جامه‌ها .

لمّا ظعنت و شيّعتك ثلاثتى * حسن العزاء و صحّتى و شبابى

چو كوچ كردى تو ( زن ) و دمادم تو ( زن ) رفتند سه من : خوبى شكيبائى ، و تن‌درستى من ، و جوانى من .

اورثتنى و لساء ما اورثتنى * ذلّ العبيد و رقّة الكتّاب