بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٧
الباب السّادس فى الثناء و الشّكر و الاستماحة
و قال ايضا :
ابتّهم على قصد العوالى * يسلّ حقودهم طلس الذّئاب
خوابانيدى ايشان را بر بارهاى نيزه‌ها ، برون مىكشد كينه‌هاى ايشان را گرگان خاكسترگون .
و كم كسر جبرت فكان طوقا * على نحر الدّعاء المستجاب
و بسا شكستگيا كه درست كردى بوده است طوق بر سينهء دعاء اجابت كرده .
الرّضى الموسوىّ :
سانزل حاجاتى اذا طال حبسها * بابواب نوّام عن الحمد و الاجر « 1 »
خواهم فرود آوردن حاجت‌هاى خويش را چو دراز شود بازداشتن وى به درهاى خفتگان از ستودن و از مزد .
باروع مصبوب على قالب الحيا * و ابيض مطبوع على سكّة البدر « 2 »
به‌مهترى كه ريخته است بر كالبد باران و بر پاك عرضى كه زده است بر سكّهء ماه .
( 41 ) و قال ايضا :
اقول لركب خابطين الى النّدى * رموا غرضا و اللّيل داجى الحنادس « 3 »
مىگويم - مر اشترسوارانى را كه گام نهند به‌سوى عطا بينداختند غرضى را و شب تاريك تاريكى است - :
اقيموا رقاب اليعملات فانّنى * ساستمطر النّعماء نوءا بفارس « 4 »
راست كنيد گردن‌هاى اشتران كاريگر را ؛ به‌درستى من باران خواهم خواستن نعمت‌ها را از نوء به فارس ؛ يعنى ممدوحى را . « 5 »
بنانا اذا سيم الحيا غير باخل * و وجها اذا سيل النّدى غير عابس « 6 »
از سرانگشتانى كه اگر تكليف شود وى را باران جز بخيل ، و از روئى چو خواسته شود از وى عطا جز ترش .
( 1 ) . رضى ، ج 1 ، ص 361 ، س 18 . ( 2 ) . رضى ، ج 1 ، ص 362 ، س 1 . ( 3 ) . رضى ، ج 1 ، ص 422 ، س 14 . ( 4 ) . رضى ، ج 1 ، ص 422 ، س 15 . ( 5 ) . حاشيهء نسخهء اساس ، ص 41 : « النوء سقوط النّجم بالقذاف فى المغرب و المطر مما ينسب الى النوء . » ( 6 ) . رضى ، ج 1 ، ص 422 ، س 16 .