بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٥١

الباب الخامس فى الاوصاف و التّشبيهات

متحاربان لذا مجنّ صاغه * من فضّة و لذا مجنّ مذهب « 1 »

دو مرد جنگ‌كننده‌اند . اين يكى را هست سپرى كه بزده است آن سپر را از نقره‌اى و اين دگر را هست سپرى زراندود .

ابو الخطّاب الجبلىّ :

و ذى جحول كأنّ اربعه * فى البسط و القبض انمل الحاسب

و بسا اسبان دست و پاى سپيد ، گوئى كه چهار دست و پاى وى در باز كردن و فراز كردن سر انگشتان حساب‌گيرنده است .

( 37 )

معانق للرّياح ملجمه * و طائر من لظهره راكب

كنارگيرنده است مر بادها را لگام‌نهندهء وى ، و پرّان است آن‌كس كه بر پشت وى سوار شده است .

تخال فى الجرى نور غرّته * فى الخطف منقضّ كوكب ثاقب

پندارى در رفتن روشنائى پيشانى او ، در ربودن چو ستارهء دونده درفشان .

تفقده العين عند شدّته * كأنّ شيئا لشخصه حاجب

گم مىكند چشم وى را نزد دويدن ، گوئى كه چيزى مر شخص او را بازدارنده است ، يعنى از ديدن .

منتهب للفلا كما انتهبت * ايدى الامانى ندى ابى غالب

جارىكننده است مر بيابانها را همچنانكه عارى كرد دست‌هاى آرزوها ، عطاء بو غالب را ؛ يعنى عطاى ممدوح را .

و قال ايضا يصف مهمها :

يشقّ على طير السّماء سلوكه * و يوحش جنّان الفلاة نزوله « 2 »

دشوار مىكند بر مرغان آسمان سپردن وى ، و با وحشت مىكند پريان بيابان را فرود آمدن درو .

( 1 ) . معجم ، ج 1 ، ص 164 ، س 4 : « من ذهب » . ( 2 ) . در حاشيهء نسخهء اساس در مورد « جنّان » نوشته شده است : « الجنّان جمع جان در كتب نيست . »