بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤
الباب الخامس فى الاوصاف و التّشبيهات
( 32 )
جلد سلحفاة و وثب عقعق * و صوت مخنوق و نفخ اشدق
وى راست پوست سنگ پشت و برجستن عقعق « 1 » و آواز كسى خبه كرده و دميدن كسى پهلوى دهان بيرون آمده .
يرمح لجّ الماء رمح المحنق * كجدف ملّاح غدا فى زورق
لگد مىزند انبوهى آب را چو لگد زدن كسى كينه‌ورز ، چو بيل زدن كشتىبانى كه بشده است در زورق .
و قال ايضا :
و لى قميص دقيق تقدّه الاوهام * و جبّة لا تساوى تصحيفها و السّلام
و مرا هست پيراهنى تنگ كه مىدرآيد وى را وهم‌ها ، و جبّه‌اى كه نمىارزد به تصحيف « 2 » وى و السّلام .
القاضى التّنوخىّ الكبير :
و ليلة ترك البرد الانام بها « 3 » * كالقلب اشعر يأسا « 4 » فهو مثلوج
و بسا شبا كه بمانده است سرما آفريدگان را در آن‌شب كه پوشانيده وى را نااميدى پس وى خنك است .
فان بسطت يدا لم تنبسط خصرا * و ان تقل فبقول فيه تثبيج « 5 »
اگر بگسترانى دستى را گشاده نشود از سرما ، و اگر سخن گوئى بگفتارى بود [ كه ] در وى شكستگى بود .
فنحن منه و لم نخرس ذوو خرس * و نحن منه و لم نفلج مفاليج « 6 »
ما ازين سرما و گنگ نشديم ، گنگانيم ، و ما ازين سرما مفلوج نشديم و مفلوجانيم .
ابو اسحق الصّابىّ :
و ليلة لم اذق من حرّها و سنا * كأن فى « 7 » جوّها النّيران تشتعل
( 1 ) . عقعق : « زاغ دشتى ، كشكرك » معين . ( 2 ) . در ذيل تصحيف نوشته : « اى بحبّة بالحاء غير معجمة » . ( 3 ) . يتيمة ، ج 2 ، ص 339 ، س 14 : « البلاد بها » . ( 4 ) . يتيمة ، ج 2 ، ص 339 ، س 14 : « بأسا » . ( 5 ) . يتيمة ، ج 2 ، ص 339 ، س 15 . ( 6 ) . يتيمة ، ج 2 ، ص 339 ، س 16 . ( 7 ) . يتيمة ، ج 2 ، ص 267 ، س 20 : « من » ؛ معجم ، ج 2 ، ص 74 ، س 5 : « فى » .