بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠

الباب الرّابع فى الخمر و الغزل

بديع التّرك الاجىّ :

سقى الرّملة الوعساء من ايمن الحمى * دوالج القت بركها فارجحنّت « 1 »

آب دهاد تودهء ريگ نرم را ، از دست راست بازداشت جاى ، ابرهاى گران‌بار ، كه فرو فكند سينهء خود را كه فرومىگيرند .

لها ضحكة الزّنجىّ ان هى ابرقت * و ان رعدت كانت كثكلى ارنّت

مر آن ابرها راست خندهء مرد زنگى ، اگر درفشد از برق آنها و اگر رعد بيارند بوند چو زن بچه مرده كه بانگ كرد .

( 30 )

خليلىّ من عليا هوازن بلّغا * سلامى الى سلمى بحيث ابنّت

اى دو دوست من ، از بلندترين قله هوازن ، برسانيد سلام مرا به‌سوى سلمى - يعنى مر زن را - به آنجا كه مقيم شده است .

و قولا لها : ما بال قلبك قد قسا * على نفس صبّ فى هواك تعنّت ؟

و بگوئيد شما هردو مرو را : چگونه است كار دل تو كه سخت شده است بر تن عاشقى كه در عشق تو رنج ديده است ؟

تمنّت سليمى « 2 » ان اموت صبابة * و اهون شىء عندنا ما تمنّت

آرزو برد سليمى كه بميرم از عشق ، و آسان‌ترين چيزى نزديك ما آنچه آرزو برده است .

و ظنّت بانّا قد سلونا من الهوى * فشحّت علينا بالوصال و ضنّت

و گمان برد كه به‌درستىكه « 3 » ما برون آمديم از عشق ، بخيلى كرد بر ما به‌وصل و ضنّت كرد . « 4 » .

و باح بسرّى ادمعى فتيقّنت * بانّ هوى غير الّذى هى ظنّت

و آشكار كرد راز مرا اشك‌هاى من ، يقين كرد كه به‌درستى عشق جز آن است كه وى گمان برد .

( 1 ) . ارجحنّ : « اتسع و انبسط . يقال : ارجحنّ الجيش » المعجم الوسيط . ( 2 ) . در بيت اوّل اسم آن زن « سلمى » است ولى در اين بيت « سليمى » است كه مصغر آن مىباشد . ( 3 ) . با توجّه به قرينه‌ها « كه » زائد به‌نظر مىرسد . ( 4 ) . ضنّ به : « بخل » اقرب .