بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢

الباب الاوّل فى الحكم و الامثال

و چو بينى دشوارى در مقصودى ، بنه دشوارى آن مقصود را بر دينار .

يردده كالظّهر الذّلول فانّه * حجر يليّن قسوة الاحجار

تا بازگرداند وى را چو پشت رام ، كه به‌درستى اين دينار ، سنگى است كه نرم مىكند سختى سنگ‌ها را .

و قال ايضا :

ابا بنين استووا شبابا و اس * توفووا العقل و الكياسة

اى پدر پسرانى كه برابر شدند در برنائى ، و تمام يافتند خرد را و زيركى را .

قرّوا بعينيك حين قرّوا * فى ذروة العزّ و الرّياسة

روشن كردند دو چشم ترا در آن‌وقت كه قرار گرفتند در بلندى عزّ و سرورى .

بنىّ ، فاعلم بنات فكرى * حضّانهم امّة الدّراسة

پسران من - بدان - دختران انديشهء منند ، پرورندگان ايشان گروه درس‌كنندگانند .

ابناء صدق لهم نفوس * وصفن بالفضل و النّفاسة

پسران راستين‌اند كه ايشان را هست تن‌ها كه وصف كرده شدند به فضل و گرامى .

حماة عرضى محصّنوه * فى كنف الصّون و الحراسه

نگاه‌دارندگان آبروى منند ، درآرندگان آبروى منند ، در پناه نگاه داشتن و پاسبانى .

برّ صريح بلا عقوق * خلق سجيح بلا شكاسه

ايشان را هست نيكوئى خالص بىآزارى ، ايشان را هست خوى نيكو بىبدخوئى .

ما نسل قلبى كنسل صلبى * من قاس ردّ النّهى قياسه

نيست زه و زاد دل من چو نسل و زاد پهلوى من ، هركه قياس كند بازگرداند خرد قياس او را .

( 10 )

كم بين ذى مسلك طهور * و سالك مسلك النّجاسه

چند است ميان خداوند راه پاك و ميان سپرندهء راه كور پليدى ؟

من ساس ابناءه فانّا * لهؤلاء البنين ساسه

هركس كه ضبط آرد پسران خويش را ، به‌درستى ما مرين پسران را ضبط آرندگانيم .