بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠

الباب الاوّل فى الحكم و الامثال

هان كه غنيمت‌گيرى زندگى را - كه طواف مىكنند بر وى آرزوها - و ساعت‌هاى بازى را كه بازنمىآيد چو مىبگذرد .

و بادر صروف النّائبات بنشوة * تنبّه اجفان السّرور عن الغمض

و پيشى گير به گردش‌هاى روزگار به‌مستى ، كه بيدار كند پلك‌هاى چشم شادى را از غنودگى .

مؤيّد الملك ابو اسمعيل الكاتب :

و ربّما كان فضل المال متلفة * و انّما تلف الاصداف للدّرر

و بسا كه بود زيادى مال ، جاى هلاك شدن ، و به‌درستى هلاك شدن صدف‌ها از جهت مرواريدهاست .

( 8 )

و المرء يحسب ما يأتيه من حسن * منه و ينسب ما يجنى الى القدر

و مردم مىپندارد آنچه مىكند از كار خوب از خويشتن و نسبت مىكند آنچه گناه مىكند به قدر .

رزنا الامور فلم نعرف حقائقها * من بعد فكر فصار الخبر كالخبر

بيازموديم كارها را ، پس ندانستيم حقيقت‌هاى آن كارها را ، پس از انديشه شده است آزمون همچون خبر .

الامام جار اللّه العلّامة :

و ليس لذى العقل اتّكال على اخ * و خال و عمّ انّما عمّك الخرج

و نيست خداوند خرد را تكيه‌اى بر برادر و بر خال و عمّ به‌درستى عمّ تو حقيبه [ است ] .

و لا خير فى الرّأى الملهوج انّما * يفىء بخير حين خالطه النّضج

و نيكوئى نيست در رأى خام‌سوز ، به‌درستى مىبيارد نيكوئى را در آن‌وقت كه مىآميزد درو پختگى .

و لم ينتفع الّا برأى محنّك * و يورث مغص الآكل الثمر الفج

و سود يافته نشده است مگر به رأى مرد آزموده ، و بازپس مىماند درد رودكانى خورنده ميوهء خام .