بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٨

الباب الاوّل فى الحكم و الامثال

و قال ايضا :

اذا ما مدحت المرء تطلب رفده * و لم ترج فيه الخير الّا بذالكا

چو بستائى مردم را در آن حال كه طلب مىكنى عطاء وى را ، اميد ندارى در وى خير مگر بدان ستودن .

فانت له اهجى البريّة نيّة * و ان كنت قد اطريته فى مقالكا

تو مر وى را هجوكننده‌ترين آفريدگان در نيّت ، و اگرچه ستودى وى را در سخن تو .

هل المدح الّا تركك المدح ملقيا * على كرم المسئول عبء اتّكالكا

هست ستودن مگر ماندن تو مر ستودن را ؟ در آن حال كه بيفكنى بر كرم خواسته شده بار تكيهء تو .

ترى جوده يغنيك عن كلّ وصلة * و عن كلّ ما تدلى به من حبالكا

به‌بينى جود وى را كه بىنياز گرداند ترا از هر وسيلتى ، و از جملهء آنچه فرو مىفرستى از رسن‌ها ، يعنى وسيله‌ها .

و قال ايضا :

عدوّك من صديقك مستفاد * فلا تستكثرنّ من الصّحاب « 1 »

دشمن تو از دوست تو گرفته است ، بسيار مكن از ياران .

فانّ الدّاء اكثر ما تراه * يحول من الطّعام او الشّراب « 2 »

كه به‌درستى علت در بيشتر حال‌ها كه وى را بينى مىبگردد از طعام يا از شراب .

اذا انقلب الصّديق غدا عدوّا * مبينا و الامور الى انقلاب « 3 »

چو بگردد دوست ، بشود دشمن آشكارا ، و كارها بسوى گشتن است .

و قال ايضا :

و لا تله عن امر « 4 » و هى منه جانب « 5 » * فيتبعه فى الوهى لا شكّ سائره

( 1 ) . ر . ك : ابن رومى . ك ، ج 1 ، ص 179 ؛ بارودى ، ج 1 ، ص 28 ، س 7 و ابن رومى . ح ، ص 197 ، س 14 . ( 2 ) . ر . ك : ابن رومى . ك ، ج 1 ، ص 179 ؛ بارودى ، ج 1 ، ص 28 ، س 8 و ابن رومى . ح ، ص 197 ، س 15 . ( 3 ) . ر . ك : ابن رومى . ك ، ج 1 ، ص 179 ؛ بارودى ، ج 1 ، ص 28 ، س 9 و ابن رومى . ح ، ص 197 ، س 16 . ( 4 ) . ابن رومى . ك ، ج 2 ، ص 71 ؛ بارودى ، ج 1 ، ص 29 ، س 15 : « فلا تغفلن امرا » . ( 5 ) . بارودى ، ج 1 ، ص 29 ، س 16 : « جانبه » .