بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٦

الباب الاوّل فى الحكم و الامثال

ابو الفتح البستىّ :

كلّ صعود الى هبوط * كلّ نفاق الى كساد

هر برآمدنى به فرو آمدنى خواهد شدن ، هر رواجى به كاسدى خواهد شدن .

كيف يرجّى ثبات حال * فى عالم الكون و الفساد

چگونه اوميد داشته شود ثبات حالى ، در عالم بودن و نيست شدن .

الاستاذ ابو بكر الخوارزمىّ :

به قدر ما احتمل البختىّ قيمته * ما ميسم الحرّ الّا كثرة المؤن

به اندازهء آنچه برداشته است اشتر بختى ، قيمت وى است ، نيست نشان آزادمرد ، مگر بسيارى رنج‌ها .

و لليالى الى ابنائها رسل * من التّجارب فى طرق من المحن

و شب‌ها را به‌سوى فرزندان خويش رسولانند از تجربه‌ها در راه‌ها از محنت‌ها .

( 5 ) و قال ايضا :

لا تقل فى مطلب تطلبه هذا صغير * كلّ ما احتجت اليه من صغير فكبير

مگوى در مقصودى كه طلب مىكنى ، اين خرد است ، هرچيزى كه تو حاجتمند شدى با وى از خرد بزرگ است .

و قال ايضا :

و لو انّى جعلت امير جيش * لما حاربت الّا بالسّوال

و اگر من كرده شدمى امير سپهى ، جنگ نكردمى ، مگر به خواستن .

فانّ النّاس ينهزمون منه * و قد ثبتوا لاطراف العوالى

كه به‌درستى مردمان هزيمت مىشوند از وى ، و ثابت گشتند مرزهاى نيزه‌ها را .

و قال ايضا :

الملك عندى ميعة الشّباب * و الفقر عندى عوّز الشّراب « 1 »

( 1 ) . در يتيمة ، ج 4 ، ص 241 ، س 8 و 9 هر مصراع از اين بيت در بيتى جداگانه به‌شكل ذيل آمده : الملك عندى ميعة الشّباب * و العزل عندى فرقة الاحباب و الفقر عندى عدم الشّراب * و الشّيب عندى كذب الخضاب