بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ٢

مقدمهء مؤلّف

( 2 ) المحامد و شّحت هذا الكتاب بكلّ غرّة و وضح ، و سمّيته « بدايع الملح » « 1 » و كسرته على اثنى عشر بابا ، و فتحت به الى المحاسن بابا ، و ذلك فى سنة تسعين و خمس مائة .

ستودنها و شاح نهادم اين كتاب را به‌هر سپيدى روى و سپيدى پهلو ، و نام‌زد كردم « نوهاى نمكين » و بشكستم بر دوازده باب و بگشادم بدين كتاب به‌سوى خوبيها درى .

الباب الاوّل فى الحكم و الامثال .

الباب الثّانى فى مكارم الاخلاق .

الباب الثّالث فى الافتخار بالنّفس و الآباء .

الباب الرّابع فى الخمر و الغزل .

الباب الخامس فى الاوصاف و التّشبيهات .

الباب السّادس فى الثّناء و الشّكر و الاستماحة .

الباب السّابع فى المكاتبات و ضروب من المواخاة و التّشوّق .

الباب الثّامن فى الهجاء و المجون .

الباب التّاسع فى شكاية الدّهر و اهله .

الباب العاشر فى التّهانى و التّعازى .

الباب الحادى عشر فى الشّيب و الزّهد .

الباب الثّانى عشر فى لطائف الحكايات و المحاضرات .

( 1 ) . المحلة : « واحدة الملح من الاحاديث ، قال الاصمعىّ : بلغت بالعلم و نلت بالملح » ، لسان ؛ الملحة : « المهابة و - البركة و - واحدة الملح من الاحاديث اى ما حسن منها و استملح قال الاصمعىّ . . . » اقرب .