بدائع الملح ( نوهاى نمكين ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧

الباب الثانى عشر فى لطائف الحكايات و المحاضرات

الباب الثانى عشر فى لطائف الحكايات و المحاضرات

الباب الثانى عشر فى لطائف الحكايات و المحاضرات

شهد علىّ - رضى اللّه عنه - سوق الدّوابّ بالبصرة فاذا اعرابىّ يعرض فرسا له .

حاضر شد علىّ - خشنود باد خداى از وى - در بازار چهارپايان در بصره ، كه ناگاه اعرابيى عرضه مىكرد اسب خويش را .

فقال : بكم الفرس ؟ فقال الاعرابىّ : بالف دينار . فقال : صفه لى و اوجز .

بگفت است علىّ : چند است اين اسب ؟ بگفت اعرابى : به هزار دينار . بگفت علىّ :

صفت كن اين اسب را از جهت مرا و كوتاه كن .

فقال : يعدو ما وجد ارضا و ما ضرب الّا ظلما .

گفت : مىدود مادام كه زمين مىيابد ، و زده نشده است مگر به ستم .

( 95 ) فقال : زدنى و اوجز . فقال : سوطه عنانه و همّه امامه . فقال : زدنى و اوجز .

پس گفت : زيادت گوى مرا و كوتاه گوى . بگفت : تازيانهء وى عنان وى است و انديشهء وى پيش وى است . پس گفت : زيادت گوى مرا و كوتاه گوى .

فقال : ركوبه جمام البدن و سيره امان من الفتن . فقال : فاذا اختصّ بهذه الفضائل ، فلم تبيعه ؟

پس بگفت : برنشستن وى آسايش تن است ، و رفتن وى ايمنى است از فتنه‌ها . بگفت علىّ : چو خاص شده است اين به چنين هنرها ، چرا مىفروشى ؟